Wednesday, October 6, 2010

Μέχρι να σε βρω


Διαβάστε την κριτική μου για την ταινία του Γκαρσία: 'Μέχρι να σε βρω' στην Book Press


5 comments:

Yannis Zabetakis said...

κι όμως...

πολλά είναι γραμμένα μέσα μας...την στιγμή που γεννιόμαστε...

από το DNA μέχρι το ποιες μυρωδιές μας αρέσουν ανάλογα με τα τρόφιμα/ποτά που έτρωγε η μαμά μας κατά την κύηση...

έλα όμως το περιβάλλον [από την οικογένεια και το σχολείο μέχρι ...την διπλανή μας χωματερή ή τον Ασωπό...] έρχεται να τα αλλάξει όλα ...και να παίξει τρελά καταλυτικό ρόλο στο ποια γονίδιά μας - κλίσεις - ταλέντα - likes and dislikes ...τελικά θα εκφραστούν και θα μας διαμορφώσουν...

εξαιρετικό το κείμενό σου, γλυκιά μου ψυχολόγισσα :)

φιλέλια

Eva Stamou said...

Γεια σου Γιάννη, Ωραία το έθεσες για την αλληλεπίδραση γονιδίων και περιβάλλοντος - νομίζω ότι δεν είναι πάντα ευδιάκριτο που σταματά το ένα και που αρχίζει το άλλο. Καλό βράδυ!

Yannis Zabetakis said...

έχεις δίκιο Εύα μου!
ποτέ δεν είναι ευδιάκριτο!

ο Mozart και ο Gallileo Gallilei γεννήθηκαν ταλέντα...αλλά αν είχαν γεννηθεί σε ένα χωριό στη Λατινική Αμερική ή στο Ιράκ...άλλο μέλλον θα είχαν...

εδώ, αν θες, είναι και η μαγκιά της δουλειάς σου! να βοηθήσεις τους Ανθρώπους να δουν την πραγματικότητα πέρα από κόμπλεξ και φοβίες!

καλής μέρας φιλιά

Phivos Nicolaides said...

Τελικά τον βρήκες Εύα μου; Καιρό να τα πούμε, αλλά οι παλιές μπλογκικές αγάπες δεν ξεχνιούνται ποτέ! Καλό σαββατοκυρίακο.

Eva Stamou said...

@Phivos Nicolaides

Καλησπέρα Φοίβο μου. Και βέβαια τον βρήκα, αλλά η ταινία με τον παραπλανητικό τίτλο δεν έχει να κάνει με αυτό, εξετάζει το ζήτημα της υιοθεσίας. Εννοείται ότι οι παλιές, -ή μήπως να πω οι πρώτες;- μπλογκικές αγάπες δεν ξεχνιούνται! Καλή εβδομάδα.