Friday, August 6, 2010

Προσωπικό

Τους τελευταίους μήνες έχει μπει στη ζωή μου ένας ακάλεστος 'φίλος'. Πρόκειται για έναν μεσήλικα, θαυμαστή της συγγραφικής δουλειάς μου ο οποίος με πρόφαση την εκτίμηση που διατυμπανίζει ότι αισθάνεται για μένα, προσπαθεί να μου επιβάλλει την παρουσία του. Εμφανίζεται συχνά μπροστά μου με κάποια πρόφαση, περνάει έξω από το γραφείο μου, με βομβαρδίζει με μηνύματα όπου έμμεσα ζητάει συμβουλές για τις επαγγελματικές αλλά και προσωπικές κινήσεις του. Γνωριστήκαμε πριν από μήνες σε μία παρουσίαση βιβλίου. Ο άνδρας ζήτησε μια επαγγελματική κάρτα μου. Ήταν σοβαρός και ευγενικός. Λίγες μέρες αργότερα άρχισαν τα τηλεφωνήματα προκειμένου να κανονίσει μαζί μου συνάντηση για καφέ, να μου εκθέσει είπε τα προβλήματά του, να δω πόσο έχει βασανιστεί στη ζωή του και να τον συμβουλεύσω για το μέλλον.

Όσο περίεργο κι αν ακούγεται δεν είναι η πρώτη φορά που μου συμβαίνει κάτι τέτοιο από τη μέρα που επέστρεψα στην Ελλάδα. Είναι αρκετοί οι άνθρωποι που αδυνατούν να κατανοήσουν τον ρόλο του ψυχολόγου, την σημασία του επαγγελματικού πλαισίου, την δεοντολογία του επαγγέλματος. Ορισμένοι θεωρούν ότι ο ψυχολόγος είναι ένας πιο ειδικευμένος 'φίλος' με τον οποίο μπορείς να πιεις το καφεδάκι σου και να μιλήσεις για τα προσωπικά σου σε δημόσιο χώρο, ότι έχει την υποχρέωση αλλά και το ενδιαφέρον να σε ακούσει και στην συνέχεια να σε βοηθήσει χωρίς να πληρωθεί για τις επιστημονικές γνώσεις και τον χρόνο του, χωρίς να ενοχληθεί για την παραβίαση του ιδιωτικού του χώρου.

Εξήγησα στον άνδρα ότι η επαφή μας μόνο σε επαγγελματικό πλαίσιο θα μπορούσε να συνεχιστεί. Αρχικά έδειξε να καταλαβαίνει. Λίγες μέρες αργότερα άρχισαν οι ενοχλητικές εμφανίσεις του στο καφέ που συχνάζω κοντά στη δουλειά και τα email. Τώρα πια όταν με καλησπερίζει τον αγνοώ και δεν απαντώ ποτέ στα email του. Ελπίζω σύντομα να κουραστεί και να αναζητήσει νέους τρόπους εκτόνωσης αλλά και την υποστήριξη κάποιου ψυχολόγου που αυτή τη φορά θα προσεγγίσει με τον σωστό τρόπο. Αν όχι, θα αναγκαστώ να πάρω τα μέτρα που συνήθως λαμβάνoνται σε αυτές τις περιπτώσεις.

27 comments:

me and my said...

Προφανως αυτος που ανακαλυψε την εκφραση 'με τα τυχερα της δουλειας δεν παιζεις' δεν εννοουσε αυτο.

Eva Stamou said...

Αναρωτιέμαι αν υπάρχουν 'τυχερά' σε αυτή τη δουλειά με την έννοια που συνήθως το λέμε...

Καλό βράδυ.

SAVING-BET said...

Θα γίνω λίγο κυνικός, αλλά είναι προφανές ότι ο τύπος είναι ...λιγούρης!!!

Eva Stamou said...

Καλησπέρα Saving-Bet,
Ίσως να είναι αυτό, ή ίσως να θεωρεί πως οι άλλοι οφείλουν να του προσφέρουν τις υπηρεσίες τους δωρεάν.

me and my said...

1.Δηλαδη αν στη θεση του μεσηλικα ηταν π.χ. ο Brand Pit τι θα ηταν?Ατυχο?
2.Δεν ειναι το αντικειμενο μου αλλα θα μου επιτρεψεις να πω οτι διακρινω μια ελαφρια προσκολληση στην υλη.

Eva Stamou said...

me and my

1. Αναφέρω κάπου ότι ο άνδρας που με παρενοχλεί δεν είναι εμφανίσιμος; Άλλωστε και ο Brand Pit μεσήλικας είναι.
2. Είσαι εκτός θέματος. Η διαδικασία της ψυχοθεραπείας δεν πρέπει να μπερδεύεται με το φλερτ, τη φιλία, τις κοινωνικές σχέσεις. Ο ψυχολόγος δέχεται τους θεραπευόμενους σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο, δεν κουτσομπολεύει μαζί τους, δεν πίνει καφέ μαζί τους σε κάποια πλατεία χαζεύοντας τους περαστικούς και οπωσδήποτε, όπως κάθε επαγγελματίας, πληρώνεται για τις υπηρεσίες του. Στην περίπτωση της ψυχοθεραπείας το τελευταίο σκέλος είναι ιδιαίτερα σημαντικό προκειμένου να συνειδητοποιήσει ο εκάστοτε θεραπευόμενος την μορφή σχέσης που έχει με τον επιστήμονα στον οποίο απευθύνεται. Άλλο πράγμα η εθελοντική εργασία (την οποία έχω προσφέρει πολλές φορές) κι άλλο να παρέχεις δωρεάν επιστημονική βοήθεια σε οικονομικά εύπορους που δεν το έχουν ανάγκη. Δυστυχώς αυτά τα θέματα είναι κατανοητά σε όλο τον δυτικό πολιτισμό πλην της Ελλάδας!

σιωπηλός νικόλας said...

Eμμονές που όταν εστιάζουν σε συγκεκριμένο πρόσωπο γίνονται όχι μόνο ενοχλητικές αλλά παραβιάζουν θέσεις απόψεις αλλά και την προσωπική ζωή. Εύχομαι να πάρει την ενοχλητική του απόσταση από την ζωή σου

Eva Stamou said...

@σιωπηλός νικόλας

Πιστεύω ότι έπεσες διάνα! Πρόκειται για εμμονή που ελπίζω να εκτονωθεί με άλλο τρόπο ώστε να σταματήσει να με παρενοχλεί. Ως ψυχολόγος νιώθω κατανόηση και είμαι σίγουρη ότι θα τον βοηθούσε πολύ η συζήτηση με κάποιον συνάδελφο - αυτό δεν αναιρεί το γεγονός ότι η προσωπική μου ζωή βάλλεται από την στάση του.

Καλό απόγευμα!

me and my said...

Δεν διαφωνω με ολα αυτα.Το σχολιο μου για την υλη δεν ειχε να κανει με τα αυτονοητα αλλα με την ταση που εχεις να τα υπερτονιζεις,πραγμα που επανελαβες στο κειμενο της απαντησης σου.

Eva Stamou said...

@me and my

Τα υπερτονίζω γιατί κάποια άστοχα σχόλια αποδεικνύουν ότι μερικές φορές υπάρχει πρόβλημα κατανόησης και των απλούστερων ζητημάτων. Τυχαίο; Δεν νομίζω. Μάλλον έλλειψη παιδείας.

Anonymous said...

platforma1@gmex.net


Το σχόλιο περί ύλης καταδεικνύει για ακόμα μια φορά πόσο χαμηλή εκτίμηση υπάρχει για οποιοδήποτε επάγγελμα προσφέρει το «παραπάνω»
Μην ξεχνάμε άλλωστε ότι οι Ελληνες τα μόνα πράγματα που δεν μπορούν να κάνουν οι ίδιοι είναι του νευροχειρούργου και του πιλότου
Όλοι οι Ελληνες γεννήθηκαν με ενσωματωνενες γνώσεις :
αρχιτέκτονα -εξου και πάνε κατευθείαν στους πολιτικούς αφού έχουν σχεδιάσει το έκτρωμα τους σε μια χαρτοπετσετα- δικηγόρου , οικονομολόγου-(βλ επενδυτές/βοσκους), ψυχολόγου ,γενικού ιατρού,παιδαγωγού και μην ξεχνάμε βέβαια πρωθυπουργού&προπονητη
Οπότε Εύα είναι να απορεί κανείς πως τολμάς να χρεώνεις υπηρεσίες που άλλοι αφειδώς προσφέρουν ως χομπυ !
ΠΩΣ ΤΟΛΜΑΣ; Και γενικότερα όλα αυτά τα παρασιτικα επαγγέλματα που δεν καίνε πετρέλαιο η δεν ανακατευουνε χώμα με σπόρους κτλ ΔΕΝ μπορώ να καταλάβω γιατί υπάρχουν ούτως ή άλλως δεν φαντάζομαι να τα χρειάζεσαι τα χρήματα - σίγουρα κάποια άλλη πηγή εισδήματος
και last but not least
το «επάγγελμα» σου δεν είναι κάτι σαν Παπάς/εξομολογητης/γκουρού χωρίς ράσα και ηθικούς φραγμούς ; Δηλαδη παπινα με ντεκολτε; Η μια διαφορετική μορφή κονσομασιον;
Ας διευκρινίσω εδώ ότι το παραπάνω κομμάτι είναι ειρωνικό (να τα κάνουμε νια-νια για μερικούς ,εδώ αδυνατούν να καταλάβουν απλές έννοιες όπως εργασία , δεοντολογία, αμοιβή, επιστήμη κλπ)

και κάτι ακόμα ,την έκφραση «τυχερά» της δουλειάς την είχα ακούσει τελευταία φορά από τον Σακη (γκαρσονι στην σαρωνίδα και ερασιτέχνης καμακι) με γαλάζιο παπί και χαιτη. Το λυπηρό είναι ότι την φράση την άκουσα Ιούλιο του 1985 & όταν είδα τον Σακη τον Ιούλιο του 2010 διατηρούσε ακριβώς τις ίδιες ιδιότητες αλλά και μεταφορικό μέσο

me and my said...

Τελικα εδωσα ζωη σε ενα ποστ που φαινομενικα δεν σηκωνε πολυ αναλυση.Πραγμα που οι ειλωτες που σπευδουν(γιατι αραγε?εδω η αρωγη
της κυριας Σταμου θα ηταν πολυτιμη)να ψεκασουν τα σχολια μου ως αλλα μικροβια που προσβαλλουν φανταστικους(μη υπαρκτους δηλαδη)στοχους δεν θα τολμουσαν ποτε χωρις την συγκαταθεση της αφεντρας.

Eva Stamou said...

@me and my

Δεν καταλαβαίνω ποιοι λόγοι σε ωθούν να είσαι επιθετικός και προσβλητικός απέναντί μου. Δεν είμαι ούτε αφέντρα, ούτε υποτελής κανενός. Προφανώς κάτι στα λόγια σου πυροδοτεί τέτοιου είδους έντονες αντιδράσεις όπως του platforma. Αυτό είναι κάτι που πρέπει απασχολήσει εσένα και όχι εμένα και που σίγουρα δεν αποτελεί δικαιολογία για το προσβλητικό σχόλιο που μου άφησες. Όπως φιλοξενώ το δικό σου, έτσι φιλοξενώ και τα σχόλια των άλλων, χωρίς διάκριση. Δεν αντιλαμβάνεσαι ότι τα σχόλιά σου με τον τρόπο που διατυπώνονται είναι αγενή; Δεν ξέρω τι ψάχνεις αλλά πιστεύω είναι πια φανερό ότι δεν θα το βρεις στο μπλογκ μου. Το ιστολόγιο λειτουργεί εδώ και τρία περίπου χρόνια ως βήμα ανταλλαγής σοβαρών απόψεων. Η εμπάθεια του σχολίου σου είναι εκτός πλαισίου. Αν διαφωνείς με όσα γράφει ο platforma ή αν αισθάνεσαι θιγμένος δεν καταλαβαίνω γιατί αντί να το εκφράσεις σε αυτόν, προσβάλλεις εμένα. Αν πιστεύεις ότι είμαστε το ίδιο άτομο πλανάσαι πλάνην οικτρά. Γενικά καλό είναι να αποφεύγονται τα βιαστικά συμπεράσματα, οι προβολές και οι θεωρίες συνωμοσίας που παρουσιάζονται ως δεδομένα.

Δεν έχω σκοπό να συνεχίσω την συζήτηση αυτή με την τροπή που έλαβε. Δεν το κάνω για να σε προσβάλω, ούτε γνωρίζω ποιος είσαι, απλά πιστεύω ότι έχει μετατραπεί σε εκτόνωση επιθετικότητας που δεν έχει καμία σχέση με την ανάρτησή μου.

Chris said...

Οι ψυχολόγοι είναι επαγγελματίες-επιστήμονες και όχι επαγγελματίες φιλάνθρωποι ή επαγγελματίες φίλοι. Άρα λειτουργούν σε επαγγελματικό πλαίσιο, όπως σωστά αναφέρεις Εύα. Το επαγγελματικό πλαίσιο οριοθετεί αυστηρά τις συνθήκες κάτω από τις οποίες οι ψυχολόγοι προσφέρουν τις υπηρεσίες τους. Οτιδήποτε άλλο θα ήταν αθέτηση του πλαισίου και του επαγγελματικού κώδικα εντιμότητας.

Eva Stamou said...

@Chris

Τα λες πολύ σωστά και περιεκτικά. Συχνά στην Ελλάδα είναι οι ίδιοι οι ψυχολόγοι που παραβιάζουν αυτό το πλαίσιο, με αποτέλεσμα να επικρατεί σύγχυση για το ποιος ακριβώς είναι ο ρόλος και η αξία της ψυχοθεραπείας.

imarias said...

Καλησπέρα και από μένα.
Ξέρεις πόσες -άπειρες- φορές έχω ακούσει τις φράσεις:
-"Στην Ελλάδα δεν χρειαζόμαστε θεραπευτές, έχουμε φίλους/οικογένεια/ηλιοφάνεια".
-"τί την θες την ψυχοθεραπεία; δεν τα "τρως" καλύτερα τα χρήματα;"
-"Ωραίος ο θεραπευτής;"
-"Ξαπλώνετε σε ντιβάνι; Μαζί;"

Δεν ξέρω αν πρέπει να γελάω ή να εξοργίζομαι με όλα αυτά τα μεσαιωνικά. Εχω βαρεθεί να απαντάω σε αυτές τις δηλώσεις/ερωτήσεις της αμάθειας και της κλειδαρότρυπας. Και δυστυχώς, καθόλου δεν εκπλήσσομαι από το περιστατικό που αναφέρεις.

Eva Stamou said...

@ imarias

Καλημέρα Μαρία, για άλλη μία φορά τα παραδείγματα που δίνεις είναι πολύ εύστοχα.

Το περιστατικό που ανέφερα είναι ένα από τα πολλά που έχω βιώσει από την ημέρα της επιστροφής μου στην Ελλάδα. Αυτό που το κάνει ιδιαίτερο είναι η εμμονή του ανθρώπου που περιγράφω. Δυστυχώς σχεδόν καθημερινά με προσεγγίζουν άνθρωποι οι οποίοι προσπαθούν να αποσπάσουν την συμβουλή μου για κάποιο ζήτημα που τους απασχολεί σε μία κοινωνική εκδήλωση, στην παραλία, ακόμα και στη μέση του δρόμου. Αυτά συμβαίνουν όταν δεν σεβόμαστε ούτε την επιστήμη της ψυχολογίας, ούτε τον εαυτό μας και δεν παίρνουμε τίποτα στα σοβαρά.Οι κοινωνικές εκδηλώσεις έχουν γίνει για μένα εφιάλτης. Πριν από λίγες μέρες ήμουν καλεσμένη σε ένα σπίτι για φαγητό. Μόλις έφτασα η οικοδέσποινα που με υποδέχτηκε με κράτησε όρθια στην πόρτα επί είκοσι λεπτά να μου μιλάει για κάτι που την απασχολεί σε ρυθμούς υστερίας! Το πιο απίστευτο όμως είναι ότι με αφορμή αυτό το ποστ ένας νεαρός άνδρας μου έγραψε μέιλ όπου στην πρώτη παράγραφο δηλώνει σοκαρισμένος με την κατάσταση που περιγράφω ενώ στις επόμενες παραγράφους εκθέτει λεπτομερώς κάποιο πρόβλημα του και με ρωτάει με ποιον τρόπο πιστεύω ότι πρέπει να το χειριστεί. Στο τέλος μου δίνει το τηλέφωνό του και με παροτρύνει να τον καλέσω να τα...πούμε με την ησυχία μας!

Sue said...

Πολύ εύστοχα παρουσιάζεις ένα ζήτημα που ενσκύπτει όχι μόνο στους ψυχολόγους αλλά γενικότερα, στα περισσότερα επαγγέλματα που έχουν να κάνουν με την παροχή υπηρεσιών. Αυτή η επίμονη (ή εμμονική σε περιπτώσεις όπως της ανάρτησης) συμπεριφορά ισχύει τόσο σε πιθανό μελλοντικό πελάτη ή καινούργια γνωριμία που ζητά μια ενημέρωση για το αντικείμενο όσο και για τους ήδη φίλους και γνωστούς, όπως αναφέρεις κι εσύ - μάλλον είναι innate χαρακτηριστικό της φυλής μας να ζητούμε συμβουλές "στο πόδι" με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Στο δικό μου χώρο (διδασκαλία της αγγλικής ως δεύτερης γλώσσας) όχι μόνο σε ανακρίνουν κανονικά σχετικά με βιβλία, πτυχία κ.λπ. αλλά σου προτάσουν (για να μην πω ότι προσπαθούν να επιβάλλουν - που θα ήταν και πιο καίριο) την δική τους "παιδαγωγική άποψη"! Η αντίδραση και οι απαντήσεις όμως σε τέτοιες περιπτώσεις δεν είναι πάντοτε τόσο εύκολες όσο η απλή αποφυγή τους.

Ελπίζω αυτό το περιστατικό να μην σου χαλάσει την διάθεση. Καλή συνέχεια του Αυγούστου

Eva Stamou said...

@Sue

Καλησπέρα. Έχεις δίκιο. Το περιστατικό που ανέφερα είναι ενδεικτικό μιας κατάστασης που επικρατεί γενικότερα στην κοινωνίας μας όπου τα όρια ανάμεσα στο δημόσιο και στο ιδιωτικό παραμένουν ασαφή με αποτέλεσμα πολλοί επαγγελματίες να βιώνουν παρόμοια περιστατικά.

Καλή συνέχεια στις διακοπές σου!

εργδημεργ said...

Να του δώσεις να διαβάσει την "Πάπισσα Ιωάννα" του Ροΐδη!

Ειδικα το απόσπασμα όπου ο Φρουμέντιος (ο πρώτος γκόμενος της Ιωάννας), αφου τον εγκατέλειψε η Ιωάννα, χάλασε τον κόσμο με δάκρυα και θυμους ("...Ως ανήρ είχεν ανεπτυγμένον το αίσθημα της ιδιοκτησίας", γράφει ο Ροΐδης), αλλα όταν τον πλησίασε "ευειδης βοσκοπούλα" για να του πουλήσει γάλα, "...Κατενόησεν ότι υπάρχωσιν και άλλαι γυναίκες εν τωι κόσμωι".

Eva Stamou said...

@εργδημεργ

Πολύ ωραίο το απόσπασμα από τον Ροίδη. Ευχαριστώ για την πρωτότυπη συμβουλή!

Να περνάς όμορφα τις ζεστές αυτές μέρες!

Heliotypon said...

Η γνώμη μου είναι ότι ο εν λόγω δεν αναζητά παρά τρόπους και προφάσεις για να βρίσκεται κοντά σου. Δεν θα με εκπλήξει αν γίνει κανονικός πελάτης σου προκειμένου να επιτύχει την προσέγγιση. 'Εχεις ακούσει για γεροντοέρωτα; Ασφαλώς και θα ξέρεις τέτοιες περιπτώσεις. Απλώς σου φαίνεται, ίσως, αδιανόητο (πέραν από το ενοχλητικό) να είσαι εσύ ο αποδέκτης του είδους αυτού το έρωτα. Λόγω επαγγέλματος σίγουρα είναι ενήμερη για τέτοιες περιπτώσεις που ξέρουν καλά ότι δεν τους παίρνει η ερωτική προσέγγιση, αλλά προσπαθούν να την υποκαταστήσουν με προσχήματα φιλίας.

Eva Stamou said...

@heliotypon

Δεν ξέρω αν είναι έρωτας φίλε heliotypon αλλά σίγουρα είναι κάποιου είδους εμμονή που πολύ πιθανόν να εμπεριέχει ερωτικά αισθήματα. Αυτές τις μέρες προσπαθεί να προσεγγίσει φίλους με τους οποίους με έχει δει να πίνω καφέ!Υποψιάζομαι πάντως ότι δεν είναι η πρώτη φορά που ο εν λόγω κύριος προσκολλάται σε κάποιον προσπαθώντας να ικανοποιήσει τις συναισθηματικές ανάγκες του ή τη μοναξιά του γι αυτό και πιστεύω ότι η ψυχοθεραπεία θα τον ωφελούσε κι εύχομαι να αναζητήσει σύντομα βοήθεια από κάποιον συνάδελφο.

Να περνάς όμορφα τις μέρες του Αυγούστου!

clouds in the mirror said...

Πόσο σε καταλαβαίνω! Παραπλήσιο το επάγγελμά μου. Το τι τράβηξα κι εγώ...δεν λέγεται!Τώρα τούς έβαλα σε μια σειρά, ευτυχώς.

vana said...

Δυστυχώς οι περισσότεροι παρεξηγούν την ευγένεια και τη φιλικότητα και νομίζουν ότι βρήκαν την ευκαιρία να κάνουν ένα νεο καλό και κυρίως χρήσιμο φίλο!
Το μυστικό είναι να μην δεχθεί κανείς τον καφέ, ούτε για μια φορα, αλλά μαζί με την κάρτα του γραφείου να ενημερώσει με τρόπο και για το κόστος της επίσκεψης. Eκεί θα κοπεί ο βήχας των τζαμπατζηδων ή κορτάκιδων.

Eva Stamou said...

@clouds in the mirror

Χρειάζεται προσπάθεια από την μεριά των επαγγελματιών αλλά και εκπαίδευση της κοινωνίας μας, ώστε να σταματήσει η σύγχυση των ρόλων και η έλλειψη σεβασμού της προσφοράς των επιστημόνων.

Eva Stamou said...

@vana

Συμφωνώ. Η στάση του επαγγελματία οφείλει να είναι σταθερή ώστε να μην δίνει αντικρουόμενα μηνύματα. Να προσθέσω μόνο ότι η χειρότερη κατηγορία είναι αυτή των τζαμπατζήδων-κορτάκιδων οι οποίοι θεωρούν ότι εφόσον σε φλερτάρουν και σου κάνουν φιλοφρονήσεις δικαιούνται την συμπάθεια, τη φιλία, τον χρόνο σου και εννοείται τις επιστημονικές γνώσεις σου αφιλοκερδώς.