Tuesday, July 20, 2010

Σχόλια του Χρήστου Μπαβέλη

Επισυνάπτω -με τις ευχαριστίες μου- απόσπασμα επιστολής που έλαβα από τον Χρήστο Μπαβέλη, για τις Μεσημβρινές Συνευρέσεις.

"Πρώτον, η ταπεινότητα, το ομολογημένο ευάλωτο, που κατακλύζει την 4η ιστορία (Μ'αυτό περνούν όλοι οι πόνοι) κάτι που το συναντάμε και στην 8η ιστορία (Μια στιγμή). Γράφοντας σε πρώτο πρόσωπο,σε πολλά αποσπάσματα των ιστοριών,δημιουργείται μία οικειότητα-ταύτιση μεταξύ συγγραφέως και αναγνώστη και επέρχεται ένα κλίμα ευχάριστο σε όλο το ταξίδι που κάνει ο αναγνώστης στις σελίδες του βιβλίου, με αποτέλεσμα ο γόνιμος προβληματισμός στα θέματα που τίθενται να είναι ουσιαστικός και πετυχημένος.

Δεύτερον,η περιγραφή των βιωμάτων των ηρώων των 8 αυτών ιστοριών είναι τόσο ζωντανή και έντονη, που βρίσκει άμεσα αντανάκλαση σε βιώματα αναγνωστών με φυσικό επακόλουθο την συνεχή επαφή, την δυνατή επαφή, του αναγνώστη με το βιβλίο.

Ιδιαίτερη θετική εντύπωση μου έκανε το ότι η ΕΣ κατορθώνει και θίγει, μέσα σε λίγες σελίδες, θέματα δυνατά που φωλιάζουν στην ψυχή του κάθε ανθρώπου όπως ο φόβος,η ελπίδα,ο θάνατος (στην αλυσίδα).

Η τόλμη της ΕΣ να αγγίζει ένα φυσικό μέγεθος όπως ο χρόνος και να τον βλέπει από μία ψυχολογική προσέγγιση (γεγονότα σε νοηματική σύνδεση),στην ιστορία "μία στιγμή", είναι ομολογουμένως θαυμαστή μα και χρήσιμη συνάμα σε όλους τους οπαδούς της χαοτικής συμπεριφοράς των όσων μας περιβάλλουν.

Ένα καλό βιβλίο περί ερωτισμού, περί κινήτρων αυτού, περί του σκοτεινού εγώ, ένα καλό βιβλίο για την απελπισία ή την ελπίδα (σαν τις μεσημβρινές συνευρέσεις) δεν μπορεί να γραφτεί από άνθρωπο που δεν έχει εντρυφήσει ή δεν έχει "κολυμπήσει" θεωρητικά αλλά και πρακτικά στον λαβύρινθο της ανθρώπινης ψυχής, πιστεύω."




7 comments:

Ετερώνυμος said...

Αγαπητή Εύα,

χωρίς παρεξήγηση,αλλά θα πάει μακριά αυτή η βαλίτσα; Το πάλαι ποτέ ιστολόγιο ψυχολογικού και κοινωνιολογικούθ ενδιαφέροντος μετετράπη σταδιακά και σχεδόν μεθοδικά σε μια απλή σελίδα αυτοδιαφήμισης.Απαιτείται προσοχή μεγίστη,διότι -για να θυμηθω και τον Χατδιδάκι- η σελίς γίνεται παγίς,τόσο για τον blogger όσο και για τον αναγνώστη.Να ξεκαθαρίσω εδώ ότι είμαι απολύτως υπέρ της αυτοδιαφήμισης μέσω διαδικτύου,δε θα δίσταζα μάλιστα να τη χαρακτηρίσω δημοκρατικο επίτευγμα! Αλλά πιστεύω ότι θα ήταν πιο λειτουργική η ύπαρξη ενός παράλληλου blog αφιερωμένου στο λογοτεχνικό σου έργο,παρά αυτός ο συμφυρμός που αλλοιώνει την ταυτότητα του διαδικτυακού σου τόπου.Επιπροσθέτως,θα επιθυμούσα από έναν συγγραφέα να συμπεριλαμβάνει στη σελίδα του και τις αρνητικές ή εν πάση περιπτώσει λιγότερο εκθειαστικές κριτικές.Κάτι τέτοιο δεν είναι αδύνατον ούτε υποτιμητικό,είναι έντιμο,ενδιαφέρον και σίγουρα πιο αποτελεσματικό στην προώθηση του διαλόγου απ'ό,τι το λιβάνισμα.Η Νιόβη Λύρη λ.χ το έχει κάνει...

Χαιρετώ,με την ελπίδα να μην παρεξηγηθούν οι προθέσεις μου.

Eva Stamou said...

Αγαπητέ Ετερώνυμε,

ναι, αυτή η βαλίτσα θα πάει μακριά. Τα κείμενα ψυχολογικού και κοινωνικού ενδιαφέροντος που έχω αναρτήσει σε αυτό το ιστολόγιο έχουν κατακλαπεί από ‘δημοσιογράφους’ και έχουν παρουσιαστεί σε διάφορα περιοδικά χωρίς την έγκρισή μου και χωρίς να περιληφθεί το όνομά μου. Δεν προτίθεμαι να συνεχίσω να προσφέρω μαύρη εργασία, δίνοντας τις επιστημονικές μου γνώσεις και απόψεις δωρεάν.

Όπως όλοι οι ιστολόγοι έτσι κι εγώ δεν έχω καμία υποχρέωση να δίνω στο ιστολόγιό μου μορφή και περιεχόμενο σύμφωνα με τις προτιμήσεις και τις ανάγκες των άλλων. Θα συνεχίσω λοιπόν αυτό το ιστολόγιο με τον τρόπο που επιθυμώ και αν κάποιοι δεν ενδιαφέρονται να το παρακολουθούν είναι σίγουρα αναφαίρετο δικαίωμά τους.

Όλες οι κριτικές που έχουν γραφτεί για το βιβλίο μου τυχαίνει να είναι από πολύ καλές έως εξαιρετικές γεγονός που μου δίνει μεγάλη χαρά γιατί είναι ένα βιβλίο χωρίς την παραμικρή διαφήμιση που πηγαίνει πολύ καλά χάρη στην αγάπη των αναγνωστών και την προσοχή των κριτικών και ορισμένων δημοσιογράφων που επικοινώνησαν μαζί μου επειδή τους άρεσε το βιβλίο μου. Χωρίς να έχω τα ‘μέσα’ και τα ‘βύσματα’ κατά τη συνήθη έκφραση, το βιβλίο έτυχε θερμής υποδοχής και αυτό είναι κάτι που δεν πρέπει να δημιουργεί εκνευρισμό, καχυποψία και φθόνο αλλά αισιοδοξία στους φίλους της ελληνικής λογοτεχνίας. Λες φίλε Ετερώνυμε οι τόσο θετικές κριτικές να μην είναι αποτέλεσμα λιβανίσματος (άλλωστε γιατί να με λιβανίσουν, δεν είμαι κάποιο γνωστό όνομα ώστε να κερδίσουν κάτι από μένα)αλλά ο ειλικρινής ενθουσιασμός για το βιβλίο μου; Μην μου πεις ότι δεν πέρασε στιγμή από το μυαλό σου αυτό το...απίστευτο ενδεχόμενο!

Είναι επίσης τιμή μου να λαμβάνω σοβαρά και διεισδυτικά σχόλια αναγνωστών σαν αυτό που έχω αναρτήσει (έχω αναρτήσει μόνο τμήμα του μηνύματος ώστε να μην συμπεριλάβω όλα τα κοπλιμέντα για το βιβλίο που κάνει ο αναγνώστης).

Αν εσύ όμως επιθυμείς να γράψεις την πρώτη αρνητική κριτική για το βιβλίο μου, σου υπόσχομαι να την αναρτήσω, με την προϋπόθεση ότι θα την υπογράψεις με το ονοματεπώνυμο και όχι το ψευδώνυμό σου. Αυτό βέβαια σημαίνει ότι από ετερώνυμος θα πρέπει να γίνεις επώνυμος...

Πιστεύω ότι όσα αναφέρω εδώ είναι υπερ-αρκετά ως απάντηση στα ερωτήματά σου και δεν προτίθεμαι να μπλεχτώ σε μακρόσυρτες συζητήσεις των οποίων η σκοπιμότητα δεν μου είναι ξεκάθαρη.

Ετερώνυμος said...

Εύα,το ερώτημά μου έλαβε απάντηση,προφανώς το ιστολόγιο αποβάλλει το παλιό του δέρμα για να ενδυθεί ένα νέο.Διόλου κακό,εμένα αυτό που με ενόχλησε είναι η σύγχυση.
Τώρα αυτοί οι νυγμοί τύπου "σε όποιον δεν αρέσει ας μην το διαβάζει" είναι παιδαριώδεις και απογοητευτικοί.Εξυπακούεται πως ασχολούμαι διότι κάτι έχει κερδίσει το ενδιαφέρον μου,ειδάλλως θα έπρεπε να αφήνω 50 σχόλια ημερησίως με τόση υπερφίαλη βλακεία που έχει κατακλύσει το διαδίκτυο!
Να επιθυμώ να γράψω ΑΡΝΗΤΙΚΗ κριτική; Πρώτον,δεν επιθυμω να γράψω καμία "κριτική" και δεύτερον,αν το ήθελα,το αρνητικό ή το θετικό πρόσημο δε θα ήταν προαποφασισμένο.
Τα περί φθόνου είναι επίσης ανυπόστατα,εγώ δεν έχω γράψει όχι διήγημα,ούτε καν ποιηματάκι σαν αυτά που γράφει ένας γυμνασιόπαις,συνεπώς ουδείς ανταγωνισιμός υποκρύπτεται.Μάλλον απορία που,όπως προείπα,ελύθη.
Κλείνω με την ευχή τα σχόλια να συνεχίσουν να είναι θετικά και γενικώς εύχομαι καλή πρόοδο,εντός κι εκτός ιστολογίου.
Ειρήσθω εν παρόδω,με λένε Γιάννη Χατζηκρυστάλλη(του Σταύρου),so what? Καλό βράδυ...

GIORGOS said...

Εύα,
έκανες ένα σπουδαίο δώρο στη λογοτεχνία με τις "Μεσημβρινές συνευρέσεις" που εγώ πιστεύω-με την άκρατη υποκειμενικότητα που με χαρακτηρίζει-ότι θα λειτουργήσει πέρα απ' τα χρονικά και τοπικά όρια.
Ωστόσο είναι όμορφο να αγκαλιάζουμε μια ανθρώπινη καλλιτεχνική προσφορά στον καιρό της,ενώ είναι πικρό να συνειδητοποιούμε πολύ αργά ότι δεν το κάναμε όταν έπρεπε.
Γι'αυτό εύχομαι αυτό το βιβλίο σου να μας οδηγήσει(δε βγαίνω απέξω)όλους στο να συνειδητοποιήσουμε ότι υπάρχεις και δημιουργείς εδώ και πολλά χρόνια.Και ότι οφείλουμε να ανακαλύψουμε το σύνολο του έργου σου.
Και για το υψηλό του επίπεδο και για τον πιο ουσιαστικό λόγο ότι το έργο ενός καλλιτέχνη πρέπει να μάθουμε να το διαβάζουμε με το σωστό τρόπο.
Αυτός δεν είναι ο βιαστικός και αποσπασματικός.

tweety (Μαρία) said...

Αγαπητή μου Εύα,

ΕΙΣΑΙ ΣΠΟΥΔΑΙΑ ΣΕ ΟΛΑ ΟΣΑ ΚΑΝΕΙΣ!!

μόνο αυτό θα αφήσω γιατί ότιδήποτε άλλο θα αλλοιώσει το πιο πάνω!!

να είσαι καλά και συνεχίστε με το κεφάλι ψηλά!!

φιλιά απο Κύπρο

Eva Stamou said...

Αγαπητή Μαρία,

Δεν θεωρώ ότι είμαι σπουδαία αλλά ελπίζω ότι είμαι καλή σε αυτά που κάνω γιατί αφιερώνω πολύ χρόνο, ενέργεια και αγάπη στην συγγραφή και στη ψυχολογία. Σε ευχαριστώ θερμά για το μήνυμα και τα όμορφα λόγια σου και εύχομαι να περάσεις ένα υπέροχο καλοκαίρι στην Κύπρο.

tweety (Μαρία) said...

Αγαπητή μου Εύα,

"Δεν θεωρώ ότι είμαι σπουδαία"

μα για αυτό ακριβώς τον λόγο είστε μια ΣΠΟΥΔΑΙΑ σε όλα αυτά που κάνετε!!

εγώ ξέρω πως ένας σπουδαίος άνθρωπως δεν θεωρεί τον εαυτό του σπουδαίο!!

εύχομαι και σε εσάς ένα όμορφο καλοκαίρι και συγνώμη αν σας κούρασα