Friday, July 16, 2010

Μεσημβρινές Συνευρέσεις: Κριτικές Παρουσιάσεις


Aλέξης Ζήρας, «Αυγή της Κυριακής»
Ιστορίες σφιχτής πλοκής, με καλοσχηματισμένα πρόσωπα, με καλοδουλεμένες αφηγηματικές τεχνικές, με σύντομες, κοφτές σα μαχαίρι προτάσεις και φράσεις που δίνουν ένα δυναμικό ρυθμό, με εναλλαγές πλάγιου και άμεσου λόγου που δεν αφήνουν κενά και που δείχνουν τη μαστοριά της συγγραφέως. Ως πεζογράφος και χαρισματική είναι και επιπλέον διαθέτει κάτι που δεν το βρίσκουμε εύκολα σε νεώτερους συγγραφείς: εντυπωσιακό υπόβαθρο στοχασμού.


Ελένη Γκίκα, «Έθνος της Κυριακής»
«Ο Χάρτης», ιστορία μεγάλης συγγραφικής δύναμης και συναισθηματικής καθαρότητας, ο έρωτας-πένθος, παρ’ ότι ιδωμένος από τη γυναικεία πλευρά, τελικά πανανθρώπινος... Με τρόπο κρυστάλλινο, υποδόριο, που μιλά με νεύματα, ψίθυρους και σιωπές... Η Εύα Στάμου μέσα από διαφορετικές ερωτικές συναντήσεις φωτίζει κάθε μας αυτοκαταστροφική επαναληπτικότητα, ακτινογραφεί κάθε κρυφή πληγή. Απομονώνοντας το σύμπτωμα και επαναφέροντας στο προσκήνιο το αρχικό άλγος με καθαρότητα σπάνια, γλώσσα σχεδόν σωματική. Με ό,τι έχουμε γράφουμε κι ερωτευόμαστε με ό,τι είμαστε. Και η Εύα ως ψυχοθεραπεύτρια είναι εντελώς ιαματική. Σαν συγγραφέας, έχει κάνει θαύματα.


Κλεοπάτρα Λυμπέρη, «Ελευθεροτυπία»
Η Εύα Στάμου κρατάει με μαεστρία τον ρόλο του παρατηρητή σε μια συνήθως πρωτοπρόσωπη αφήγηση, αποφεύγοντας τις συναισθηματολογίες (με εξαίρεση ίσως το αρχικό κείμενο), προσηλωμένη σε ιδιαίτερες λεπτομέρειες, με τις οποίες πλάθει μεθοδικά τις ατμόσφαιρές της. Πρωταγωνιστής, σχεδόν σε όλα τα διηγήματα, το ίδιο το σώμα, η σάρκα ως πηγή απολαύσεων, λαγνείας, φαντασιώσεων αλλά και τόπος εξουσίας και μέσο χειρισμού του ερωτικού συντρόφου.


Δημήτρης Φύσσας, «Athens Voice»
Η Εύα Στάμου στο τρίτο βιβλίο της μετά το «Ελιγμοί» και το «Ντεκαφεϊνέ», εγκαταλείπει τη φόρμα του μυθιστορήματος και στρέφεται προς το διήγημα, δηλαδή με φορά αντίστροφη τής συνήθους συγγραφικής πορείας. Εδώ η αύξηση της ωριμότητας συνάδει με τη σύντομη φόρμα. Απέχοντας έτσι κι αλλιώς εξαρχής από τη λεγόμενη διεθνώς «ροζ» και παρ΄ ημίν «γυναικεία λογοτεχνία» η Στάμου καταφέρνει να μας εκπλήξει. Τουλάχιστον να εκπλήξει εμένα, αφού από τα οχτώ διηγήματα του μικρού αυτού βιβλίου των καλών εκδόσεων «Μελάνι», τα τέσσερα είναι πρώτης γραμμής, ενώ και τα υπόλοιπα δεν είναι αμελητέα.


Κώστας Στοφόρος, «Δρόμος»
Από τα διηγήματα που τα διαβάζεις και τα ξαναδιαβάζεις. Μια από τις πιο ενδιαφέρουσες φωνές της σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας. Η γνωστή ψυχοθεραπεύτρια Εύα Στάμου, με τις Μεσημβρινές Συνευρέσεις της μας παρουσιάζει μια σπάνια ανατομία των ανθρώπινων σχέσεων και της σεξουαλικότητας. Οχτώ τολμηρές ιστορίες που βγάζουν τη μάσκα σε ανθρώπους που υπάρχουν γύρω μας


Κώστας Γιαννακίδης, «Protagon»
Η Εύα Στάμου μπορεί, ως ψυχοθεραπεύτρια, να θέλει ευτυχισμένους ασθενείς, αλλά ως γραφή θέλει να συστήσει τους αναγνώστες στα πάθη τους. Κατά τη γνώμη μου το καταφέρνει σε τέτοιο βαθμό που πιστεύεις ότι κάπου στο κέντρο του βιβλίου θα βρεις τη λύση στις απορίες και τη παρηγοριά στις αγωνίες σου.

Κώστας Κατσουλάρης «Bookpress»
Οι Μεσημβρινές συνευρέσιες είναι μια συλλογή διηγημάτων στα οποία κυριαρχεί ο έκδηλος ή άδηλος ερωτισμός, μα κυρίως η πανταχού παρούσα στοχαστικότητα της αφήγησης. Το ομώνυμο διήγημα διακρίνεται για το παράλληλο μοντάζ του και το αναπάντεχο τέλος του.

Γιώργος Ξενάριος «Διαβάζω»
Ο αφηγηματικός κόσμος της Στάμου είναι γεωγραφικά ευρύς και πολιτισμικά ποικίλος...η θέασή της είναι πλατιά και καλειδοσκοπική. Τα διηγήματα τα συνέχει μια καθαρώς γυναικεία ματιά, χωρίς ευτυχώς - όπως συχνά συμβαίνει σε παρόμοια βιβλία - να τα βαραίνει μια υπέρμετρη, μονομερής έμφυλη ματιά.

Μπάμπης Δερμιτζάκης «Λέξημα»
Το ομώνυμο διήγημα διαψεύδει τις αφηγηματικές αναμονές με ένα εκπληκτικό εφέ απροσδόκητου. Επίσης βρήκαμε εδώ την τεχνική της λήψης με ειδικούς φακούς ώστε να μη γίνεσαι αντιληπτός, την αφήγηση του μάρτυρα που κρυφακούει ή βλέπει από απόσταση, την οποία χρησιμοποιεί συχνά η Στάμου.... Συναρπαστική η αφήγηση, ενδιαφέρουσες οι ιστορίες.

No comments: