Saturday, May 1, 2010

Παιδική παχυσαρκία

Συνέντευξη στην Κατερίνα Γκραβαρίτη για το άρθρο της 'Τα παιδία παχαίνει' στην εφημερίδα Veto, 1.o5.2010

Εκτός από τους διατροφικούς, οι ειδικοί ερευνητές επισημαίνουν την καθοριστική σημασία του ψυχολογικού παράγοντα στην εμφάνιση της παχυσαρκίας στα παιδιά. Ποιοί είναι οι ψυχολογικοί λόγοι που μπορεί να οδηγήσουν ένα άτομο στην ακατάσχετη κατανάλωση φαγητού και την παχυσαρκία;


Το πρώτο που εξετάζει η ψυχολογία όταν αντιμετωπίζει το πρόβλημα της παιδικής παχυσαρκίας είναι οι διατροφικές συνήθειες των γονιών. Αν το παιδί μεγαλώνει αντιγράφοντας τις λάθος συνήθειες των γονιών οι οποίοι μπορεί να είναι ή να μην είναι παχύσαρκοι, ανάλογα με τον σωματότυπό τους, είναι απαραίτητο το πρόβλημα να αντιμετωπιστεί ως πρόβλημα ολόκληρης της οικογένειας. Όσοι χρησιμοποιούν ορισμένα είδη τροφής, όπως τα γλυκά, σαν ‘δόλωμα’ ώστε να παρακινήσουν το παιδί να κάνει ή να μην κάνει κάτι, ή ως ΄παυσίπονο’ όταν το παιδί είναι στενοχωρημένο, συμβάλλουν στη δημιουργία όχι μόνο παχύσαρκων παιδιών αλλά και ενηλίκων, αφού το παιδί αναπαράγει αυτή τη λάθος αντίληψη για το φαγητό στην υπόλοιπη ζωή του.

Ποιές είναι οι συνέπειες της παχυσαρκίας στην ψυχολογία, την αυτοπεποίθηση, την κοινωνικότητα ενός παιδιού;

Το παχύσαρκο παιδί αισθάνεται διαφορετικό από τους συνομίληκούς του κι αυτό συντελεί στη δημιουργία συμπλεγμάτων και κατάθλιψης κυρίως κατά τη διάρκεια της εφηβείας. Το παιχνίδι και η άθληση που αποτελούν βασικές ανάγκες και απολαύσεις της παιδικής κι εφηβικής ηλικίας γίνονται πηγές άγχους αφού το παχύσαρκο παιδί συχνά, όχι πάντα, δεν επιτυγχάνει στη γυμναστική και τα ομαδικά παιχνίδια τις επιδόσεις των συμμαθητών του με συνέπεια εκτός των άλλων να είναι λιγότερο δημοφιλές κι αποδεκτό στις συντροφιές. Αντί για χαρά κι ικανοποίηση τα σπορ μπορεί να προκαλούν ανησυχία και δυσφορία σε ένα παιδί ή έφηβο που δεν νιώθει καλά για το σώμα του και που συγκρίνει τις επιδόσεις αλλά και την εμφάνισή του με αυτή των πιο αδύνατων φίλων του.

Πώς διαμορφώνονται οι σχέσεις ενός παχύσαρκου παιδιού με το άλλο φύλο;

Ο παχύσαρκος έφηβος δεν τολμά να διεκδικήσει το ενδιαφέρον και την προσοχή του άλλου φύλου, λόγω των αισθημάτων ντροπής και ανεπάρκειας που του προκαλεί το σώμα του. Έτσι, προτιμά την απομόνωση με αποτέλεσμα η εξέλιξή του σε αυτόν τον τομέα να είναι πιο αργή από των συνομιλήκων του.

Η παχυσαρκία μπορεί να επηρεάσει και τις σχολικές επιδόσεις ενός παιδιού;

Δεν είναι απαραίτητο. Το άγχος όμως που προέρχεται από την επιθυμία του παιδιού να πάρει καλούς βαθμούς ή να αριστεύσει στις εξετάσεις, υπάρχει πιθανότητα να το ωθεί στην κατανάλωση περισσότερου φαγητού που σε συνδυασμό με την περιορισμένη άσκηση μπορεί να οδηγήσει στην αύξηση του βάρους.

Ποιός ο ρόλος του γονέα όταν έχει ένα παχύσαρκο παιδί;

Οφείλει να στηρίξει το παιδί ψυχολογικά και να φροντίσει, στην περίπτωση που το πρόβλημα είναι έντονο να εξασφαλίσει επίσης στο παιδί του την υποστήριξη διατροφολόγου ή γιατρού και ψυχολόγου. Είναι σημαντικό να μη δημιουργεί στο παιδί ενοχές για τα περιττά κιλά του, να μην το απαξιώνει και να αποφεύγει τις συγκρίσεις με φίλους και συμμαθητές. Με τη βοήθεια των ειδικών οι γονείς είναι καλό να θέτουν και να τηρούν συγκεκριμένους διατροφικούς κανόνες δίνοντας οι ίδιοι το καλό παράδειγμα, ακόμα κι αν δεν είναι υπέρβαροι.Εξίσου σημαντικό είναι να παροτρύνουν οι γονείς το παιδί τους να ασχολείται με τα σπορ και τη γυμναστική, επιλέγοντας κάτι που πραγματικά του αρέσει και το οποίο ταιριάζει στον σωματότυπο και στην ιδιοσυγκρασία του.

Από την ψυχολόγο Δρ. Εύα Στάμου

4 comments:

katrine said...

Πολύ ενδιαφέρον θέμα Εύα μου, καλησπέρα.
Αν σκεφτώ στο μικρό προσωπικό και φιλικό μου κύκλο, παχύσαρκα παιδιά, αυτό που παρατηρώ είναι προβληματικού γονείς.Δε συζητώ για κακοήθη παχυσαρκία ή με αλλα προβλήματα υγείας, λήψης φαρμάκων κλπ.Αλλά παρατηρώ πως ή είναι υπεπροστατευτικοί,ή οι ίδιοι παχύσαρκοι, ή ακόμη πιο πολύ αδιάφοροι.
Συμφωνώ πως έχουν σημαντικό ρόλο και οι γονείς σε αυτή την αποκατάσταση.

Φιλιά φιλάκια

Eva Stamou said...

@katrine

Καλημέρα Κατερίνα, συμφωνώ σε όσα λες. Θέλω μόνο να προσθέσω ότι δεν αρκεί οι γονείς να ζητούν από τα παιδιά να προσέχουν τη διατροφή τους και να γυμνάζονται, πρέπει να εφαρμόζουν και οι ίδιοι ένα ισορροπημένο πρόγραμμα διατροφής και άσκησης το οποίο τα παιδιά θα θελήσουν να μιμηθούν. Αυτός είναι ο καλύτερος τρόπος για να διδαχθούν τα παιδιά σωστές διατροφικές συνήθειες που θα αναπαράγουν και στην υπόλοιπη ζωή τους.

Tomak said...

Ουάου!! Να και κάτι που δεν γνώριζα. Ας το δουν καλά όσες και όσοι κυνηγούν την διατροφή τους και προσέχουν το σώμα τους και πόσο μάλλον αυτοί που κυνηγούν το ιδανικό βάρος .είμαι και εγώ μια απ αυτές πάντως...

Eva Stamou said...

Ευχαριστώ για τα θετικά σου σχόλια. Χαίρομαι που το βρήκες ενδιαφέρον