Thursday, December 24, 2009

Μεσημβρινές Συνευρέσεις - Κριτικές Ματιές


Από την Κλεοπάτρα Λυμπέρη

«Μια αιχμηρή, προκλητική γραφή, που καταγίνεται με την ιστορία της σεξουαλικότητας και την περιπέτεια του ερωτισμού, αλλά όχι με τον ίδιο τον έρωτα. Η συγγραφέας διερευνά τις παράπλευρες ανθρώπινες ψυχικές δομές που συνήθως αποκλίνουν από την κανονικότητα, διεκδικώντας το δικό τους μερίδιο στην καθημερινή ζωή και στη διαπλοκή των σχέσεων. Αν και οι ιστορίες, ο διάκοσμος και οι αφηγηματικές τακτικές συγκεράζονται σε μια απλή φόρμα, η ίδια η εσωτερική ζωή των ηρώων, ως κεντρικό γεγονός, φορτίζεται έντονα από το οξυδερκές βλέμμα της Ε.Σ., η οποία μέσα από τα επιστημονικά της βιώματα (είναι ψυχοθεραπεύτρια) τείνει να διαχειριστεί τα βαθύτερα στρώματα των πραγμάτων και των αισθημάτων, πλειοδοτώντας υπέρ της λογοτεχνίας.
Οι συνευρέσεις, τα σώματα, οι σκοτεινοί ψυχισμοί, οι πτυχές της σεξουαλικότητας, ο φόβος απέναντι στο μυστηριακό γεγονός της αληθινής ερωτικής ένωσης και της συναισθηματικής επαφής (το τραύμα, που εντέλει παριστά την ανεπίδοτη αγάπη κατά την παιδική ηλικία) είναι μερικά από τα βασικά μοτίβα του παρόντος βιβλίου.
Η Ε.Σ. κρατάει με μαεστρία τον ρόλο του παρατηρητή σε μια συνήθως πρωτοπρόσωπη αφήγηση, αποφεύγοντας τις συναισθηματολογίες (με εξαίρεση ίσως το αρχικό κείμενο), προσηλωμένη σε ιδιαίτερες λεπτομέρειες, με τις οποίες πλάθει μεθοδικά τις ατμόσφαιρές της. Πρωταγωνιστής, σχεδόν σε όλα τα διηγήματα, το ίδιο το σώμα, η σάρκα ως πηγή απολαύσεων, λαγνείας, φαντασιώσεων αλλά και τόπος εξουσίας και μέσο χειρισμού του ερωτικού συντρόφου. Και σ' ένα παράλληλο επίπεδο οι θρυμματισμένες ζωές των ηρώων, απώλειες, κατακερματισμοί, ματαιώσεις, ευαισθησίες μεταμφιεσμένες σε σκληρότητα, περιστατικά έμφασης της ψυχικής βίας, τα οποία ζουν με φυσικότητα σε πρώτο πλάνο διεκδικώντας την κατανόησή μας.
Ενα βιβλίο για την περσόνα του μοναχικού σύγχρονου ανθρώπου που καταλήγει έγκλειστος στον εαυτό του, αδυνατώντας να σχετιστεί ουσιαστικά και να εκτεθεί στη διακινδύνευση με το έτερο. Οκτώ κείμενα για τη σαρκική επαφή, τη φαντασίωση, την απελπισία, την ανάγκη, τις ιδιομορφίες των μοναχικών ανθρώπων, τη συναισθηματική ανικανότητα.»

Ελευθεροτυπία Βιβλιοθήκη, Τετάρτη 23 Δεκεμβρίου 2009


Από τον Κώστα Στοφόρο

«Καθώς διάβαζα [τις Μεσημβρινές Συνευρέσεις], με έκπληξη και απόλαυση, επιβεβαίωσα για άλλη μια φορά το γεγονός, πως ό,τι καλύτερο γράφεται τον τελευταίο καιρό μας έρχεται από το χώρο του διηγήματος. Οι γνώσεις που έχει η συγγραφέας ως ψυχολόγος σε συνδυασμό με το ταλέντο της μας χαρίζουν μοναδικές προσωπογραφίες και μάλιστα εντελώς διαφορετικών ανθρώπων. Πουθενά δεν επαναλαμβάνεται κάποιο μοτίβο και κάθε μια ιστορία είναι απολύτως . Δυσκολεύομαι πραγματικά να ξεχωρίσω κάποια από τις προσωπογραφίες: Ο ματαιόδοξος συγγραφέας από την Ηχώ, η πληγές της ηρωίδας στο Χάρτη, οι μαζοχιστικές απολαύσεις στο Τιμώρησέ με, η νεαρή τρομοκράτισσα (;) στις Μεσημβρινές συνευρέσεις, και όλοι οι υπόλοιποι ήρωες δημιουργούν ένα ανεπανάληπτο παζλ του σύγχρονου ανθρώπου και των παθών του…»

8 comments:

Diatton said...

Αγαπητή Εύα, πέρασα να σου ευχηθώ ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ και κάθε εκπλήρωση των προσδοκιών σου, για σένα (σε όλους τους τομείς που δραστηριοποιείσαι), αλλά και για όλα τα αγαπημένα σου πρόσωπα...

Eva Stamou said...

@Diatton

Σε ευχαριστώ θερμά για τις ευχές σου. Να έχεις μια όμορφη, δημιουργική χρονιά, γεμάτη ουσιαστικό ποιητικό λόγο.

Vany said...

Να είσαι καλά και να έχεις ακόμα περισσότερη έμπνευση τη νέα χρονιά!

Eva Stamou said...

@Vany

Αγαπητή Vany, σ' ευχαριστώ πολύ για τις ευχές. Σου εύχομαι ολόψυχα κάθε ευτυχία για τη νέα χρονιά!

sterianizali said...

Δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω με τις κριτικές που διάβασα. Με ενθουσίασαν οι Μεσημβρινές συνευρέσεις. Και τα οχτώ διηγήματα είναι εξαιρετικά.
Εύχομαι κάθε επιτυχία στο βιβλίο γιατί την αξίζει. Καλημέρα.

Eva Stamou said...

@starianizali

Αντώνη, ευχαριστώ για το σχόλιο. Πραγματικά χαίρομαι που σου άρεσε το βιβλίο. Η συγγραφή είναι μια μοναχική διαδικασία και γι αυτό είναι σημαντικό ένας συγγραφέας να αισθάνεται την ανταπόκριση των αναγνωστών.

Heliotypon said...

Το αγόρασα και το διάβασα. (Εκτός από το κομμάτι με τους δύο ομοφυλόφυλους. Αυτό δεν το άντεξα! Δική μου η άπωση από την ανδρική ομοφυλοφυλία). Μετά την ανάγνωση ένοιωσα πως σε πλησίασα. Πως σε γνωρίζω λίγο καλλίτερα. Περισσότερο από όσο με τα κείμενά σου στο Blog και τα σποραδικά σου σχόλια...
Πολύ καλό.

Eva Stamou said...

@Ηeliotypon

Χαίρομαι που σου άρεσε το βιβλίο. Σίγουρα μέσα από λογοτεχνικά κείμενα μπορεί κάποιος να καταλάβει αρκετά και για τον συγγραφέα και για τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζει την συγγραφή, τη ζωή και τις σχέσεις. Ακόμα κι όταν τα περισσότερα που περιγράφονται σε ένα κείμενο είναι αποτέλεσμα επινόησης αφήνουν τον εαυτό του δημιουργού να διαφανεί.