Sunday, April 5, 2009

Φυγή



Δεν ήταν άλλη η αγάπη μας
έφευγε ξαναγύριζε και μας έφερνε
ένα χαμηλωμένο βλέφαρο πολύ μακρινό
ένα χαμόγελο μαρμαρωμένο, χαμένο
μέσα στο πρωινό χορτάρι
ένα παράξενο κοχύλι που δοκίμαζε
να το εξηγήσει επίμονα η ψυχή μας.

H αγάπη μας δεν ήταν άλλη ψηλαφούσε
σιγά μέσα στα πράγματα που μας τριγύριζαν
να εξηγήσει γιατί δε θέλουμε να πεθάνουμε
με τόσο πάθος.

Kι αν κρατηθήκαμε από λαγόνια κι αν αγκαλιάσαμε
μ' όλη τη δύναμή μας άλλους αυχένες
κι αν σμίξαμε την ανάσα μας με την ανάσα
εκείνου του ανθρώπου
κι αν κλείσαμε τα μάτια μας, δεν ήταν άλλη
μονάχα αυτός ο βαθύτερος καημός να κρατηθούμε
μέσα στη φυγή.



Γιώργος Σεφέρης, Τετράδιο Γυμνασμάτων.

6 comments:

Ευρύνοος said...

πολύ όμορφο..

Eva Stamou said...

@Ευρύνοος

Και τόσο αληθινό...


Καλή εβδομάδα

Me_To_aSeToN_STo_XeRi said...

Ευχαριστώ.
Καλή σου μέρα

Eva Stamou said...

@Me_To_aSeToN_STo_XeRi

Χαίρομαι που σου άρεσε η επιλογή μου.

Καλή εβδομάδα

Απόμαχος said...

ΚΟΡΥΦΑΙΟΣ ό ΠΟΙΗΤΗΣ μας,εξαιρετι
κό τό ποίημα,άλλα νοιώθω "μικρός"
γιά νά τόν κάμω κριτική,επειδή έ
χω τήν πίστη ότι είναι στή κορυφή
τών" αθανάτων ιερών τεράτων"τής
πατρίδας μας αφ'ενός,καί δέν μπορώ νά πώ ότι είναι από αυτούς
πού "συνομιλώ" καί καταλαβαίνω!!!
Ωραιότατη ή επιλογή Σας!

Eva Stamou said...

@Απόμαχος,

Η ανάγνωση της ποίησης του Σεφέρη είναι όντως το ισχυρότερο αντίδοτο στην καλλιτεχνική οχλοβοή που επικρατεί στις μέρες μας.

Καλημέρα στην όμορφη Καβάλα