Wednesday, October 8, 2008

Επέστρεφε


Αν συνεχίσουμε να μιλάμε την ίδια γλώσσα, μαζί, θα αναπαράγουμε την ίδια ιστορία. Θα πιάσουμε τις ίδιες, παλιές, ιστορίες από την αρχή. Δεν νομίζεις;

Άκου: ολόγυρά μας, άντρες και γυναίκες ακούγονται ακριβώς το ίδιο. Οι ίδιες συζητήσεις, οι ίδιες διαφωνίες, οι ίδιες σκηνές. Η ίδια έλξη και η ίδια απώθηση. Οι ίδιες δυσκολίες και η ίδια αδυναμία να συνδεθούμε ο ένας με τον άλλο. Τα ίδια... Ίδια... Πάντοτε τα ίδια.

Τί θα γίνει με μας; Βγές από τη γλώσσα τους. Προσπάθησε να επιστρέψεις, πέρα από τα ονόματα που σου έδωσαν. Θα περιμένω για σένα, όπως περιμένω εμένα. Επέστρεψε. Δεν είναι τόσο δύσκολο. Στάσου εδώ, και δεν θα σε καταπιούν οι οικείες σκηνές, οι τετριμένες φράσεις, οι μηχανικές χειρονομίες.


Luce Iragaray, Quand nos lévres se parlent


Μτφ.: Αντώνης Χατζημωυσής
Εικόνα: Γιάννης Αδαμάκης


15 comments:

Κ.Υ.Π WALKING said...

Κάποιες στιγμές υπάρχει η αίσθηση, ότι η αληθινή γλώσσα αναδύεται μέσα από τις στιγμιαίες παραδρομές της.
Στην πραγματικότητα μιλάμε πολύ λιγότερο από όσο νομίζουμε κι αφήνουμε τις περισσότερο ή λιγότερο κατασκευασμένες εικόνες μας, να επικοινωνήσουν για λογαριασμό μας.
Η ομιλία είναι ο καθημερινός συμβατικός κώδικας, η εικόνα και οι κινήσεις της ο εξορκισμός μας, το πέρασμα σε ριζική ετερότητα που δεν αναπαριστά καμμιά διαλογική σχέση με τον εαυτό μας.
Ο εξορκισμός των αρχαίων κοινωνιών ήταν τα κάθε λογής είδωλα, των αστικών οι καθρέφτες και των μεταμοντέρνων η εικόνα που μεταφέρει τον καθρέφτη, αδυνατώντας να περάσει, στην άλλη του πλευρά.
"Προσπάθησε να επιστρέψεις, πέρα από τα ονόματα που σου έδωσαν. Θα περιμένω για σένα, όπως περιμένω εμένα."
Τα λέω κι εγώ όλα αυτά στον δρ. Τζέκυλ, αλλά κάνει τον Κινέζο.

Adamantia said...

Δεν ειναι ευκολο. Θελει δουλεια η επιστροφη..
Καλη σου μερα Ευα.

flash said...

Κα Στάμου,
δεν μπορώ παρά να σας συγχαρώ για αυτήν σας την ανάρτηση, ένα κείμενο τόσο σοφά περιεκτικό νοημάτων για τις ανθρώπινες σχέσεις, για τις σχέσεις των δύο φύλων, για την υπέρβαση, την αγάπη, την υπομονή, την αποδοχή... σίγουρα θα αποτελέσει αφορμή για μια ενδιαφέρουσα κουβέντα υπό μορφή σχολίων, μια συζήτηση που ποτέ δεν τελειώνει...
'Θα περιμένω για σένα, όπως περιμένω εμένα.' ... καταπληκτικό!
και 'Επέστρεψε' ... όχι έλα, μα επέστρεψε.
Ας επιστρέψουμε λοιπόν στην Αρχή, στην ουσία των πραγμάτων. Ας βιώσουμε την αγάπη σαν επιστροφή. Επιστροφή εκεί από όπου ξεκινήσαμε, εκεί όπου ανήκουμε τελικά. Ας γδυθούμε τα περιττά και τετριμένα.
Καλημέρα.

Κωνσταντινος said...

"λόγια του βουνού",αυτή η κοινωνία καταπίνει τη διαφορετικότητα σαν βούτυρο στο ψωμί.
Την υμνεί αλλά στην ουσία δεν την θέλει και όσες αντιστάσεις και αν κρατά κανείς είναι αδύνατον να μην πάρει λίγο απ' τις σύνηθες συμπεριφορές.
Ειδάλλως η μοίρα του είναι η στο περιθώριο η στον πλανήτη Άρη .
Μια αναγέννηση θα μας σώσει.
Εμπρός λοιπόν προς τα πίσω να ξαναμπούμε στη μήτρα,να ξαναγεννηθούμε σ' αυτό που εμείς θα επιλέξουμε με τη δική μας θέληση.
Χε χε,ευτυχώς που η ζωή δεν είναι μονόδρομος :)
όχι παίζουμε :)

Καλημέρα από μια ηλιόλουστη Θεσσαλονίκη

Heliotypon said...

Τώρα πειράζει που εγώ θα γίνω λίγο κυνικός, προσπερνώντας τα ρομαντικά στοιχεία της ανάρτησης (που έχει πολλά) και θα σταθώ σ'αυτήν την περίεργη γλωσσική παραδρομή του Καβάφη; Αναρωτιέμαι γιατί ένας ποιητής χρησιμοποίησε ένα τέτοιο γλωσσικό λάθος (αύξηση στην προστακτική) και πώς αυτό λειτουργεί για τις ανάγκες της ποίησης!

Eva Stamou said...

@κ.υ.π walking

Καλημέρα.

Δεν θα ήταν δυνατόν να μιλήσουμε ο ένας στον άλλο αφήνοντας πίσω μας τη γλώσσα, 'υπερβαίνοντας' τις λέξεις -χρειάζεται ο κοινός κώδικας για να ΄κοινωνήσουμε' την σημασία αυτού που θέλουμε να μεταδώσουμε. Νομίζω όμως ότι αξίζει να προσπαθούμε να υπονομεύουμε το τετριμένο/μηχανικό, δηλαδή όλα αυτά που όπως λες αναπαράγονται μέσα από την ομιλία μας, αφήνοντας ουσιαστικά λίγο χώρο για να εκφραστεί ότι πραγματικά νιώθουμε ή σκεφτόμαστε.

Eva Stamou said...

@adamantia

Καλημέρα, adamantia. Στο ιστολόγιό σου που ανακάλυψα πρόσφατα σκοπεύω πάντως να επιστρέψω γιατί έχει ενδιαφέροντα κείμενα και πολύ εύστοχα σχόλια για την ελληνική πραγματικότητα.

Eva Stamou said...

@flash

Καλώς ήρθες στο ιστολόγιό μου.

Η επιστροφή έχει όντως πολλές σημασίες - περισσότερο κι από την επιθυμία της επιστροφής κάποιου σε εμας, μπορεί να έχει η δική μας επιστροφή σε μια αίσθηση της ζωής/της πραγματικότητας πέρα από τις συμβάσεις που έχουμε πλέον υιοθετήσει και αναπαράγουμε...

Eva Stamou said...

@κωνσταντίνος

Η διαφορετικότητα μπορεί να είναι ζωογόνος όταν δίνει νέα νοήματα στην εμπειρία μας, όταν δείχνει προς νέες μορφές εμπειρίας που ομορφαίνουν την καθημερινότητά μας, αν και διαρκώς υπονομεύονται από την μηχανική επανάληψη φράσεων, στάσεων και κινήσεων.

Καλημέρα από μία ηλιόλουστη Αθήνα.

Eva Stamou said...

@heliotypon

Το πρωτότυπο κείμενο της Iragaray είναι από όσο ξέρω άτιτλο. Προφανώς ο μεταφραστής έδωσε στο απόσπασμα τον συγκεκριμένο τίτλο για να κάνει παραπομπή στο Καβαφικό σύμπαν.

Καλημέρα.

Κ.Υ.Π WALKING said...

Πάντως "εμείς", μέρα που είναι σήμερα, είπαμε να μαζευτούμε να το γιορτάσουμε και να δούμε πως θα εξελιχθεί η μεταξύ μας επικοινωνία.

Eva Stamou said...

@κ.υ.π walking

Να ευχηθώ λοιπόν σε 'όλους σας' καλή επιτυχία!

Κ.Υ.Π WALKING said...

Σας ευχαριστουμε θερμά, ελπίζουμε ότι όλα θα εξελιχθούν ομαλά, καλού κακού να έχετε μια συχνότερη εποπτεία των σχολίων του blog σας για σήμερα.

Παναγιώτης Ράμμης said...

Μια επικοινωνία ουσιαστική.Εγκεφαλική όσο καισυναισθηματική τόσο ευφυής που καταργεί την ίδια την γλώσσα που είναι έτσι και αλλιώς ατελής και χαοτική...δύσκολες ιδέες.Καλό σου βράδυ Εύα!

Eva Stamou said...

@παναγιώτης ράμμης

Καλημέρα Παναγιώτη. Οι ιδέες αυτές είναι δύσκολες όπως και οι σχέσεις.