Saturday, July 26, 2008

Καμιά φορά με κάποιες τυχαίες κινήσεις


αγγίζει το χέρι μου τη ράχη του χεριού σου
ή το ντυμένο μου κορμί ακουμπάει μια στιγμή ασυναίσθητα
το δικό σου ντυμένο κορμί
αυτές οι πολύ μικρές κινήσεις σχεδόν κινήσεις φυτών
το πλάγιο βλέμμα σου και το μάτι σου να πορεύεται
σκόπιμα στο κενό
η ερώτησή σου που σχεδόν δεν πρόλαβε ν' αρχίσει
που θα πας το καλοκαίρι
τι διαβάζεις τώρα
πηγαίνει κατ' ευθείαν στην καρδιά μου
και διαπερνά το λαρύγγι μου σα γλυκό μαχαίρι
κι εγώ στερεύω όπως ένα πηγάδι στο καυτό καλοκαίρι

Friederike Mayröcker



Πλανόδιον
, τχ. 44, Ιούνιος 2008
.

7 comments:

sofia said...

Αυτό είναι ένα πολύ αληθινό ποίημα.
Καλό Σ/Κ

Eva Stamou said...

@ sofia

'Οταν διάβασα το ποιήμα δημιουργήθηκαν μέσα μου έντονες εικόνες και γι αυτό θέλησα να το μεταφέρω στο μπλογκ.

Επίσης καλό Σ/Κ

venceremos said...

κι εμενα μου αρεσει παρα παρα πολυ
οτι εξαιρετικο βρισκουμε καλο ειναι να το αναρτουμε για να το χαιρονται κι αλλοι...

Eva Stamou said...

@venceremos

Σ' ευχαριστώ. Επισκέφθηκα σήμερα το ιστολόγιό σου για πρώτη φορά και το βρήκα πολύ ενδιαφέρον. Θα τα ξαναπούμε.

spyros1000 said...

ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΟ ΠΟΙΗΜΑ..
ΚΑΛΑ ΕΚΑΝΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΑΝΑΡΤΗΣΕΣ...

Eva Stamou said...

@spyros1000

Σε ευχαριστώ πολύ Σπύρο. Μου αρέσουν οι φωτογραφίες από τις ελληνικές παραλίες που έχεις αναρτήσει και βρήκα σημαντική την ανάρτηση της 24 Ιουλίου, εννοώ τον Δεκάλογο...

zeroliner said...

Παρα πολυ ομορφο ποστ αυτο.