Tuesday, April 15, 2008

Τα παιδία παίζει



Ορισμένοι επισκέπτες του ιστολογίου μου σε e-mails που μου στέλνουν με 'κατηγορούν' για υπερβολική σοβαρότητα και πρόσφατα κάποιος από αυτούς με ρώτησε γιατί σε καμία από τις φωτογραφίες που έχω αναρτήσει δεν χαμογελώ. Ιδού λοιπόν μία προσπάθεια ν' ανατρέψω λιγάκι την εικόνα μου, παίρνοντας μέρος σ' ένα παιχνίδι ερωταποκρίσεων στο οποίο με προσκάλεσε πριν από λίγες μέρες η surrealist. Φυσικά της αφιερώνω το ποστ.


1. Γιατί κλαις?

Δεν κλαίω, με κοιτάς μέσα απ΄τα δακρυσμένα μάτια σου.

2. Γιατί δεν κλαις?

Από επιλογή.

3. Που είναι ο βάλτος?

Ο βάλτος, -δηλαδή η κόλαση για να παραφράσω τον Σαρτρ -, είναι οι άλλοι...

4. Ποιος και που είναι ο δεσμοφύλακας?

Ο δεσμοφύλακας είμαι εγώ που επιτηρώ τον εαυτό μου από φόβο και συνήθεια

5. Που συναντάς μια εντελώς δική σου άβυσσο?

Στην κάθε μορφής παραίτηση και στην αναπαραγωγή αποτυχημένων προτύπων επικοινωνίας ή συμπεριφοράς.

6. Περιφρονείς κάτι?

Όχι πια... προσπερνώ χωρίς να περιφρονώ.

7. Θα ερωτευόσουν για πάντα?

Το 'για πάντα' είναι μια στιγμή.

8. Γιατί πουλιούνται τα "έργα τέχνης"?

Για ν΄ανταλλάσεται το προσωρινό με το αιώνιο.

9. Μήπως να αφαιρεθούν τα εισαγωγικά απ' την προηγούμενη ερώτηση;

Μήπως να αφαιρεθούν τα εισαγωγικά γενικά;

10. Do you remember revolution?

Ζω την επανάσταση και την ανατροπή μέσα από την ψυχοθεραπευτική σχέση. Οι αναίμακτες επαναστάσεις ταράζουν συθέμελα και για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα τη δομή του όποιου συστήματος.

11. Θα ανέβαινες σε ένα βουνό αν το επέβαλλε το ωροσκόπιό σου?

Αν σου απαντούσα θετικά τι θα σκεφτόσουν για την επαγγελματική μου ιδιότητα: θα με σύστηνες σε κάποιον που πάσχει από εμμονές ή φοβίες ή που αναρωτιέται για το νόημα τής ζωής; Θα μ' εμπιστευόσουν;

12. Θα σκότωνες τον παππού σου αν το τζάμι δεν έσπαγε απ' τον πάγο?

Τι είδους πτυχίο χρειάζεται για να απαντήσεις αυτή την ερώτηση; Φοβάμαι πως τα δικά μου δεν επαρκούν.

13. Θα μπορούσες να κλείσεις τα μάτια σου αν η ζωή σου έστηνε καρτέρι?

Ποτέ δεν κάνω τίποτα με μάτια ερμητικά κλειστά.

14. Θα κυλούσε η πέτρα του θανάτου αν δεν κινδυνεύατε να τιμωρηθείτε απ' το νόμο?

Όπως εξήγησα είμαι ο επιτηρητής του εαυτού μου: αστυνόμος και δικαστής μαζί. Και το χειροτέρο; Δεν εξαγοράζομαι.

15. Θα εξετάζατε το ενδεχόμενο να διανύσετε τα μεσάνυχτα από την αρχή μέχρι το τέλος την οδό Αχαρνών αν γνωρίζατε ότι ποτέ δεν πρόκειται να σας συλλάβουν?

'Οχι, αλλά θα το έκανα αν υπήρχε ο πιθανότητα να με συλλάβουν. Ποιός ο λόγος να κάνεις κάτι που θεωρείται ριψοκίνδυνο ή ερεθιστικό, αν αφαιρέσεις από αυτό τον κίνδυνο?

16. Θα σκότωνες τον Μπους αν σου χάριζαν 10 λαχταριστά εκλέρ?

Φανταζομαι ότι με τόση ζάχαρη στο σύστημά μου θα ‘σκότωνα’ και... τον παππού μου.

17. Θα μου έδειχνες τα σαπισμένα σου δόντια αν έβλεπες μέσα τους τ' αστέρια?

Θα σου έδειχνα οτιδήποτε άσχημο κρύβω ή κουβαλάω μέσα μου, μόνο αν το έβλεπες γι αυτό που είναι, χωρίς προσπάθεια ωραιοποίησης. Σάπια δόντια δεν έχω γιατί δεν τρώω εκλερ.

18. Θα έπεφτες στο πηγάδι αν ήσουν θλιμμένος?

Όταν είμαστε θλιμένοι αποφεύγουμε τα πηγάδια, τους βάλτους, τα ωροσκόπια, την οδό Αχαρνών μετά τα μεσάνυχτα και τα εκλέρ.



10 comments:

Surrealist said...

Eva, καλησπέρα και εδώ στα μέρη σου, φίλη!!
Να σ΄ευχαριστήσω κατ΄αρχάς για τη συνέπεια σου, την ανταπόκρισή σου στο μπλογκοπάιγνιδο και την αναφορά σου
στην Surrealist" :} (χαμόγελο από το Se)

Για τις απαντήσεις σου δεν θ'
άναφερθώ χωριστά, διότι κάποιες τις ξεχώρισα και ήθελα να τις αναφέρω, αλλά όταν ανάγνωσα την τελευταία απάντησή σου,
επαναδιαπίστωσα το όλο της ωριμότητάς σου, την ολοκληρωμένη αυτοανάλυσή σου, καθώς και την εξυπνάδα που σε διακατέχει, λόγω της διανόησής σου.
Έφερες το παιγνίδι σε επίπεδο παρατηρητή-αναλυτή, χωρίς καθρέφτες εξ΄αντανακλάσεως "άλλων" - του άλλου- συμπεριφορών!

Σαν μία διήγηση καλού συγγραφέα που παρουσιάζει το ανθρωποκεντρικό θέμα του, με αρχή, μέση και τέλος και με σημασία των εννοιών, των προτάσεών που αποδίδουν την εξωτερίκευση, των εσωτερικών χαρακτηριστικών.

Αυτά φίλη και θα τα πούμε το Σάββατο - εκτός απροόπτου (σου έχω απαντήσει και δίπλα)
Όλα καλά!! Καλή συνέχεια!!

Eva Stamou said...

Καλημέρα surrealist. Σ' ευχαριστώ για τα ευγενικά σου λόγια και για τη γρήγορη ανταπόκριση στην ανάρτησή μου.

Και σε μένα αρέσουν πολύ οι απαντήσεις σου - η πρωτοτυπία τους είναι αποτέλεσμα της καλλιτεχνικής φαντασίας και της δημιουργικότητας που σε χαρακτηρίζει.

Το παιχνίδι είναι ίσως ο συντομότερος δρόμος προς την αυτο-ανακάλυψη.

We' ll be in touch!

zero said...

Γκαμπριελα... Γκαμπριελα αγαπη μου
εγω ειμαι ο Κριστιαν.
Ο Κριστιαν απο το πανεπιστημιο.
Γκαμπριελα σε ψαχνω χρονια.
Επιτελους σε βρηκα.
Μας ενωσε η μοιρα ξανα.
Γκαμπριελα εγω ακομα σ'αγαπω.
Γυρνα πισω Γκαμπριελα, μην φευγεις...
Γκαμπριελα λογικεψου...
Η ζωη ειναι μικρη, ας ξανα-ματα ζησουμε τον ερωτα μας.
Γκαμπριελα... επιτελους.

γουφας said...

κερναω εκλεράκια

Eva Stamou said...

@zero

Κρίστιαν χαίρομαι πολύ που γύρισες...μόνο που όσα χρόνια σε περίμενα...δεν κατάφερα ποτέ να μάθω να υφαίνω στον αργαλειό, όπως σου είχα υποσχεθεί. Έτσι αναγκάστηκα να γεμίσω με άλλους τρόπους τις μέρες και τις νύχτες μου.

Eva Stamou said...

@ γούφας

Ευχαριστώ για το κέρασμα. Είσαι από τους ευγενικότερους επισκέπτες του μπλογκ, αφού δεν ήρθες με...άδεια χέρια.

zero said...

Why? ... my fair lady

Babis Dermitzakis said...

Τι λένε οι φίλοι, εγώ σε ξέρω πάντα γελαστή.
Εύα μου σου εύχομαι Καλό Πάσχα, όπου κι αν πας.
φιλιά
Μπάμπης

Eva Stamou said...

@ babis dermitzakis

Μπάμπη μου σ' ευχαριστώ πολύ. Εύχομαι να περάσεις υπέροχα στην Κρήτη και να επιστρέψεις με καινούριες ιστορίες ...από αυτές που με κάνουν και γελώ. Πολλά φιλιά.

Spyros Vlahos said...

Δεν είναι ανάγκη για ν' αποδείξεις κάτι να αναλώνεσαι σε ανούσια πράγματα.
Απλώς προσπέρασέ τα.