Saturday, April 5, 2008

Δύο είδωλα


Ψηλά σε μια εσοχή βενετική
μια δίδυμη έπαλξη της ύπαρξης
το εγώ και απέναντι το εσύ
δύο είδωλα ν' αλληλοβλέπονται
αντικατοπτρισμοί του είναι
και κάτω ο μαγικός της θάλασσας
ζηλότυπος καθρέφτης

Κι ανάμεσα κόκκινη γραμμή,
ίχνη φιδιού στα πόδια των πρωτόπλαστων


Γιάννης Δάλλας


9 comments:

zero said...

Παρα πολυ καλο.
Μπραβο.

sofia said...

Kαμιά φορά το είδωλο το βλέπουμε μέσα απο παραμορφωτικό καθρέπτη....
καλημέρα

zero said...

Την καλησπερα μου.

Eva Stamou said...

zero, καλησπέρα και σ' ευχαριστώ. Το μπλογκ σου είναι σταθερή αξία! Πάντα βρίσκω κάτι καινούριο κι ενδιαφέρον να διαβάσω σ΄αυτό.

Eva Stamou said...

sofia, σ' ευχαριστώ για το σχόλιο. Συμφωνώ. Να προσθέσω μόνο ότι το παραμορφωμένο είδωλο πολλές φορές μας επιτρέπει να δούμε όψεις που αγνοούσαμε.

Σμέμνιος Ναΐτης said...

Καμιά φορά πάντως είναι πολύ βολικό το να θαμπώνουμε το είδωλο είτε αυτό είναι η προσωπικότητά μας είτε ή ζωή μας. Είναι επίσης βολικό το να τα φορτώνουμε στο φίδι. Ο ανθρώπινος νους έχει εφεύρει πολλούς τρόπους για να επιβιώνει. Το θέμα πάντως είναι να ζούμε και όχι να επιβιώνουμε.

Surrealist said...
This comment has been removed by the author.
Surrealist said...

Καλημέρα και απ΄εδώ έστω και αργοπορημένα!!

Όσο για τα είδωλα είναι απαραίτητα, αρκεί να αντικρίσουμε κάποια στιγμή το δικό μας είδωλο... τότε αρχίζει η πραγματική δουλειά με τον εαυτό μας.

Να είσαι καλά!!

(Υ.Σ. συγνώμη για την προγούμενη διαγραφή)

Eva Stamou said...

@σμέμνιος ναΐτης και @ surrealist

Σας ευχαριστώ πολύ για τα σχόλια τα οποία έφεραν στο νου μου τον στίχο του Σεφέρη από τους Αργοναύτες: τον ξένο και τον εχθρό τον είδαμε στον καθρέφτη

surrealist, ελπίζω να προχωρούν όλα καλά στη δουλειά σου κι εύχομαι καλή επιτυχία!