Thursday, January 17, 2008

Αντισταθείτε!

Η δική μου απάντηση στην πρόσκληση του alef.


Τα Αντικλείδια


Η Ποίηση είναι μια πόρτα ανοιχτή.
Πολλοί κοιτάζουν μέσα χωρίς να βλέπουν
τίποτα και προσπερνούνε. Όμως μερικοί
κάτι βλέπουν, το μάτι τους αρπάζει κάτι
και μαγεμένοι πηγαίνουνε να μπουν.
Η πόρτα τότε κλείνει. Χτυπάνε μα κανείς
δεν τους ανοίγει. Ψάχνουνε για το κλειδί.
Κανείς δεν ξέρει ποιός το έχει. Ακόμη
και τη ζωή τους κάποτε χαλάνε μάταια
γυρεύοντας το μυστικό να την ανοίξουν.
Φτιάχνουν αντικλείδια. Προσπαθούν.
Η πόρτα δεν ανοίγει πια. Δεν άνοιξε ποτέ
για όσους μπόρεσαν να ιδούν στο βάθος.
Ίσως τα ποιήματα που γράφτηκαν
από τότε που υπάρχει ο κόσμος
είναι μια ατέλειωτη αρμαθιά αντικλείδια
για ν' ανοίξουμε την πόρτα της Ποίησης.

Μα η Ποίηση είναι μια πόρτα ανοιχτή.


Γιώργης Παυλόπουλος

11 comments:

alef said...

Εύα μου, τί όμορφο ποίημα (από τα πολύ αγαπημένα μου, και σ' ευχαριστώ που μου το θύμισες) και ναι, σα να έγιναν λίγο καλύτερα όλα! Σ' ευχαριστώ!

Babis said...

Γεια σου Εύα, πολύ έξυπνο ποιήμα, μου άρεσε. Φαντάζομαι είναι εμπνευσμένο από τον Κάφκα.

Eva Stamou said...

Μπάμπη, πολύ εύστοχος ο συσχετισμός σου - αν και ο Κάφκα (της 'Μεταμόρφωσης') ήταν έντονα στο νου μου όταν έγραφα την προηγούμενη ανάρτηση για το σώμα.

Εαρινή Συμφωνία said...

Ετσι ακριβώς είναι η ποίηση. Πολύ ωραίο ποίημα, πολύ ωραίος ποιητής

Eva Stamou said...

Σ' ευχαριστώ εαρινή συμφωνία. Ήταν υπέροχη η ιδέα αυτού του 'παιχνιδιού'!

Babis said...

Εύα, εμένα μου έφερε περισσότερο στο νου τον Πύργο. Θα είχε ενδιαφέρον ένα διήγημα όπου μεταμορφωνόμαστε με το σώμα που θέλουμε, και όχι σε σκαθάρι. Πάντως η καλύτερη λύση είναι η γυμναστική και όχι οι πλαστικές. Εγώ κάνω κολυμβητήριο. Αλλά βέβαια απαραίτητη είναι η δίαιτα. Και όταν είσαι γλυκατζής, δυσκολεύεσαι. Κάθε σάββατο στης Ελένης παλεύω με τον εαυτό μου να μη φάω δεύτερο σοκολατάκι, και μετά τρίτο κ.ο.κ. Είναι μια από τις μάχες που δεν κερδίζω ποτέ.

Eva Stamou said...

Το ποίημα θυμίζει πράγματι κάτι από τον Πύργο του Κάφκα. Όσο για τις δίαιτες και τα σοκολατάκια θα γράψω απλά τη γνωστή ρήση του Ουάιλντ: 'Μπορώ ν' αντισταθώ στα πάντα, εκτός από τον πειρασμό.'

zero said...

Συμφωνω με τον Οσκαρ.
Καλο το ποιημα.

ΒΙΒΛΙΟΚΑΦΕ said...

Έμεινα έκπληκτος, γιατί η εναλλακτική μου λύση θα ήταν τα "Αντικλείδια" του Παυλόπουλου. Ευτυχώς που δεν ήρθα δεύτερος...
Εξαιρετική επιλογή για την ανοιχτή/κλειστή πόρτα της ποίησης.
Πατριάρχης Φώτιος

Eva Stamou said...

Καλησπέρα Πατριάρχη. Χαίρομαι που και άλλοι αντιλαμβάνονται την ποίηση με τον τρόπο του Παυλόπουλου. Πάντως θα ήταν ευχάριστη έκπλήξη αν είχαμε αναρτήσει το ίδιο ποίημα, ίσως επειδή μου αρέσουν οι συμπτώσεις.

Donnie said...

"makari amesos na xathoun ola ta kleidia kai se kathe kleidaria na gyrizei ena antikleidi." Etsi skeftetai oloena opoios einai o idios...antikleidi.
Nitzsche.