Saturday, December 29, 2007

Διακοπές στην Αθήνα



Διάβασα τη Συγχώρεση της Τριανταφύλλου. Είχα την αίσθηση ότι το κείμενο είχε γραφτεί αρχικά στα american-english και στη συνέχεια μεταφραστεί στα ελληνικά. Ίσως επειδή οι χαρακτήρες είναι ιδιαίτερα πειστικοί και η γλώσσα της κεντρικής ηρωίδας -άμεση και ζωντανή- αποδίδει εύστοχα τις ψυχικές της μεταπτώσεις. Το θέμα σκληρό και δυσάρεστο, οι χαρακτήρες ευάλωτοι και τρωτοί. Just my cup of tea... Διάβασα και τους Χάρτες του Γρηγοριάδη, ενός συγγραφέα που αγαπάω πολύ. Μου αρέσει ο ερωτισμός που επικρατεί σε πολλές από τις ιστορίες του, το εύρος των χαρακτήρων και η εμπλοκή της πραγματικότητας με το παράδοξο που δημιουργεί εικόνες οι οποίες διαρκούν μέρες μετά την ανάγνωση των διηγημάτων. Σε αυτή τη συλλογή, ήρωες από το 'κέντρο' και το 'περιθώριο' της καθημερινότητας διαπλέκονται αρμονικά σε ιστορίες σφιχτά δομημένες και καλοδουλεμένες. Παρακολούθησα το Ταξίδι μιας μεγάλης μέρας μέσα στη Νύχτα στο Απλό Θέατρο, μια παράσταση που με ενθουσίασε. Έχοντας διαβάσει το αριστούργημα του Ευγένιου Ο'Νηλ στο πρωτότυπο το πρώτο που παρατήρησα είναι πόσο καλά λειτουργεί η μετάφραση του Γκάτσου. Αναρωτιόμουν πριν την παράσταση σε ποιό βαθμό θα καταφέρουν οι ηθοποιοί να αποδώσουν τη συγκρατημένη τραγικότητα των ηρώων που χρησιμοποιούν πλήθος τεχνασμάτων ώστε να μην έρθουν ποτέ σε αληθινή επαφή ο ένας με τον άλλο κι όλοι μαζί με την πραγματικότητα. Είναι ένα έργο ιδιαίτερα απαιτητικό για τους ηθοποιούς που απευθύνεται σε ώριμο κοινό. Ο Δημήτρης Καταλειφός κατάφερε να με ξαφνιάζει και να με συγκινήσει παρόλο που γνώριζα ήδη την εξέλιξη του χαρακτήρα του στο έργο. Η Ράνια Οικονομίδου ήταν εξαιρετική: διατηρώντας ως το τέλος τις λεπτές ισορροπίες που απαιτούσε ο ρόλος της κράτησε καθηλωμένο το κοινό σ' όλη τη διάρκεια της παράστασης. Είδα επίσης την Βάσα του Μαξίμ Γκόργκι στο θέατρο της Οδού Κεφαλληνίας. Χάρηκα που ανακάλυψα το έργο και απόρησα που δεν ανεβαίνει συχνότερα τόσο στην Ελλάδα, όσο και σε άλλες ευρωπαικές χώρες. Το δυνατό κείμενο αποδόθηκε με επιτυχία από την ομάδα των ηθοποιών και η σκηνογραφική άποψη μου μετέδωσε το ασφιχτικό πλέγμα των σχέσεων εξουσίας ανάμεσα στα μέλη μιας Ρώσικης οικογένειας. Το θέμα της παράστασης με επηρέασε πολύ. Καθίσαμε με την παρέα μου σε ένα μπαρ και με αφορμή το έργο περάσαμε το υπόλοιπο της βραδιάς συζητώντας για τους άγραφους κανόνες που διέπουν τις πιο στενές μας σχέσεις.

Είναι από τις λίγες χρονιές που περνάω τις μέρες των Χριστουγέννων στην Ελλάδα. Η επιστροφή σε γνώριμα στέκια (όπως το Εν Δελφοίς) ή η ανακάλυψη καινούριων χώρων (όπως το Urban στο Γκάζι) κάνουν ευχάριστα τ' απογεύματα και τα βράδια μου στην Αθήνα, ίσως επειδή οι περισσότεροι από εμάς ΄φοράμε την καλύτερη συμπεριφορά μας' όταν βγαίνουμε για να διασκεδάσουμε.

Εύχομαι καλή χρονιά με ενδιαφέρουσες αναγνώσεις, παραστάσεις και συναντήσεις!


2 comments:

Ηλιογράφος said...

Ω! όμορφη ευχή! αν και οι γυναίκες είναι σαν τις μεταφράσεις δηλ. όταν είναι πιστές δεν είναι όμορφες και όταν είναι όμορφες δεν είναι πιστές,:)

Για τις παραστάσεις (όχι θεατρικές) κάνω ότι καλύτερο μπορώ :)

Eva Stamou said...

ηλιογράφε, καλώς ήρθες στο ιστολόγιό μου. Σου εύχομαι κάθε επιτυχία στις... παραστάσεις του 2008!