Monday, June 25, 2007

Ο Χάρτης


Το διήγημα 'Ο Χάρτης' δημοσιεύθηκε στο τεύχος #10
(Καλοκαίρι 2007) του περιοδικού (δε)κατα.

Ένα απόσπασμα από το δεύτερο τμήμα της ιστορίας:

Κάθε πρωί που ξυπνάω συναρμολογώ τον εαυτό μου. Χτενίζομαι, βάφω το πρόσωπό μου φοράω στηθόδεσμο και κορσέ κομματιάζοντας το κορμί μου σε μικρές, θελκτικές καμπύλες, σε υποταγμένες επιφάνειες. Κάθε πρωί που ξυπνάω στολίζομαι με κοσμήματα, βάζω αρώματα, ανεβαίνω σε ψηλά τακούνια, δημιουργώ αυτό που θέλω να βλέπουν οι άλλοι. Καλύπτω την αλήθεια της σάρκας κι επιλέγω μιαν αλήθεια δική μου, τροποποιώ τον εαυτό μου, διαλύω και ξαναφτιάχνω την εικόνα μου σύμφωνα με την διάθεση και τις αντοχές της ημέρας. Τα σημάδια μου, τα παράσημά μου τα κρατώ μόνο για μένα, τ’ αγγίζω τις νύχτες κουρνιασμένη στο μονό μου κρεβάτι.

Θέλω να πω την ιστορία μου, την ιστορία του κορμιού μου. Θέλω να ξεγυμνωθώ μπροστά σε άγνωστα μάτια, μπροστά σε ξένα δάχτυλα που θα ψάξουν τις πληγές μου. Κουράστηκα να κρύβω το κουσούρι, το ελάττωμα, την αναπηρία μου. Θέλω να μιλήσω γιατί και το δικό μου σώμα, τόσο αλλιώτικο από τ’ άλλα κορμιά, έχει δικαίωμα να ακουστεί. Θέλω να μιλήσω γιατί τα σώματα που δεν ακούγονται, δεν καταφέρνουν να βρουν ηρεμία.


Μπορείτε να διαβάσετε το πλήρες κείμενο στην ιστοσελίδα του περιοδικού (δε)κατα.


Κριτικό σχόλιο για το διήγημα από τη συζήτηση στο δίκτυο του Ελληνικού Ανοιχτού Πανεπιστημίου (www.eap-forums.gr):

"Μια περιήγηση στην μοναξιά, την αποξένωση, την αλλοτρίωση. Πλοηγός ο σαρκοβόρος Χρόνος. Παμφάγο σαράκι που αφήνει τα σημάδια του όχι μόνο στην σάρκα, μα και στον νου και στην ψυχή. Η ανάγνωση του διηγήματος αφήνει μια πικρή γεύση στο στόμα, ένα σφίξιμο στο στομάχι. Κοιτάς την ηρωίδα, κοιτάς τον καθρέφτη. Βλέπεις τα θρυμματισμένα όνειρά σου από την αδιαφορία σου, την δειλία σου, την εγκατάλειψη στην σιγουριά της καθημερινότητας. Παρηγορείσαι. "


18 comments:

Mike said...

Σας παρακολουθώ εδώ στο blog. Δεν βλέπω σχόλια και απορώ. Γράφετε τόσο ωραία!Ακόμα δεν έχω πάρει κάποιο βιβλίο σας, αλλά πολύ σύντομα θα αρχίσω να σας διαβάζω, αρχίζοντας από το Ντεκαφεϊνέ, πιστεύω πως θα μου αρέσει πολύ.

Eva Stamou said...

Mike,
Ευχαριστώ που επικοινώνησες. Το ιστολόγιό μου λειτουργεί - προς το παρόν - με πληροφορίες για τα κείμενά μου. Ισως αυτό να εξηγεί την έλλειψη σχολίων.

Μόλις έμαθα ότι το διήγημα 'Ο Χάρτης' έχει αναρτηθεί στην ιστοσελίδα του περιοδικού www.dekata.gr

Tο ιστολόγιό σου είναι πολύ ενδιαφέρον. Θα σε επισκέπτομαι συχνά.
Εύα

Mike said...

Ευχαριστώ πολύ Εύα, για την απάντηση αλλά και για την επίσκεψη στο ιστολόγιο μου... δεν νομίζω ότι έχω κάτι ιδιαίτερο σ'αυτό... Ζηλεύω (με τη καλή έννοια) όλους όσους έχουν το ταλέντο της καλής συγγραφής (διηγημάτων, μυθιστορημάτων, ποιημάτων...) και τους θαυμάζω πάρα πολύ για την ευρηματικότητα τους. Και σεις είστε μία εξαίρετη συγγραφέας απ'όσο μπορώ να κρίνω.

Anonymous said...

Κυρία Στάμου,
Μου άρεσε πολύ το διήγημά σας. Είναι πολύ δυνατό! Η γυναίκα την οποία περιγράφετε είναι πρόσωπο υπαρκτό; Ο χαρακτήρας που έχετε φτιάξει μου κίνησε το ενδιαφέρον.
Στάθης Πάικος

Eva Stamou said...

Αγαπητέ Στάθη,
Χαίρομαι που βρήκες το διήγημα ενδιαφέρον. Η κεντρική ηρωΐδα δεν είναι υπαρκτό πρόσωπο. Λόγω της δουλειάς μου έρχομαι σε επαφή με αρκετούς ανθρώπους που αντιμετωπίζουν προβλήματα υγείας - με απασχολεί πως τα προβήματα αυτά επηρεάζουν τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι βιώνουν την πραγματικότητα.
Ευχαριστώ που επικοινώνησες,
Εύα

alicia said...

Ευχαριστουμε πολυ για τα καλα σας λογια στο freaks..
Εμεινα αφωνη απο τον "χαρτη" ειλικρινα..δεν εχω λογια για να περιγραψω αυτο που τοσο μου αρεσε!!

Eva Stamou said...

Alicia, σ΄ ευχαριστώ που άφησες τα ίχνη σου στο ιστολόγιό μου. Θα σε επισκεφτώ στο δικό σου και θα σου γράψω εκεί.

Εύα

Talisker said...

ΑΓΑΠΗΤΗ ΜΟΥ..
..ΓΙΑ ΤΗΝ ΩΡΑ ΘΑ ΞΕΚΟΥΡΑΣΤΩ ΑΦΟΥ ΓΥΡΙΣΑ ΑΠΟ ΑΤΕΛΕΙΩΤΕΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ..
ΚΑΙ ΑΠΟ ΑΥΡΙΟ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΜΕΤΑΝΙΩΝΩ ΜΕ ΤΗΝ ΗΣΥΧΙΑ ΜΟΥ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΧΑ ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙ ΤΟ BLOG SAS ΕΝΩΡΙΤΕΡΑ ΩΣΤΕ ΝΑ ΣΑΣ ΠΑΡΩ ΜΑΖΙ ΜΟΥ
..ΕΙΜΑΙ ΣΙΓΟΥΡΗ ΠΩΣ ΘΑ ΗΤΑΝ ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ Η ΠΑΡΕΑ ΣΑΣ.


ΘΑ ΣΑΣ ΔΙΑΒΑΣΩ ΑΠΟ ΑΥΡΙΟ.

morfeas said...

Θα 'θελα να γράψω πολλά για το κείμενο. Θα περιοριστώ στα εξής, κάθε κορμί μπορεί να γίνει χάρτης για κάποια ψυχή. Είναι τρομερή η συνειδητοποίηση ότι ο κόσμος είναι τόσο σκληρός με την "ασχήμια". Έίναι τόσο περίεργο αν συναντάς τέτοιους ανθρώπους εδώ, στο δίκτυο. Ανθρώπους που για διάφορους λόγους θα προσπερνούσες αν τους συναντούσες στην "πραγματική" ζωή.

Πολλούς χαιρετισμούς από την ζεστή και ήσυχη Πάτρα.

Eva Stamou said...

Talisker,

Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. Το ιστολόγιό σου δεν είναι μόνο πολύ ενδιαφέρον αλλά έχει και το όνομα του αγαπημένου μου malt (το οποίο καταναλώνει κι ένας από τους ήρωες του 'Ντεκαφεϊνέ').

Εύα

Eva Stamou said...

Morfea,

Σε ευχαριστώ που επικοινώνησες. Το σχόλιό σου δείχνει ότι κάποιες φορές οι άνθρωποι μπορούν να 'συναντιούνται' ουσιαστικά και μέσα από τα κείμενά τους. Θα σε βρω και στο ιστολόγιό σου.

Εύα

Ariel said...

Ενδιαφέρουσες χαρτογραφήσεις...
Πολύ καλό το διήγημα!!

Eva Stamou said...

ariel, ευχαριστώ για την επίσκεψη. Ανακάλυψα το ιστολόγιό σου πριν από λίγες μέρες-τα θέματά του έχουν μεγάλο ενδιαφέρον. Θα...ξανασυναντηθούμε.

Εύα

Mike said...

Διάβασα ολόκληρο το... Χάρτη, πολύ ωραία γράφετε και περιγράφετε. Μου άρεσε πολύ, παρά τη... καταθλιπτική ατμόσφαιρα... αλλά και για την ατμόσφαιρά του.

Eva Stamou said...

mike, σε ευχαριστώ πολύ. Εύχομαι καλές Αυγουστιάτικες αναγνώσεις. Καλημέρα.

Εύα

Mike said...

Eυχαριστώ Εύα για τις ευχές και επίσης εύχομαι να περάσεις υπέροχα. Χθες ζήτησα το Ντεκαφεϊνέ, αλλά είχε εξαντληθεί. Το έχω παραγγείλει, ελπίζω γυρίζοντας από τις διακοπές να το βρω να με ... περιμένει. Καλά να περνάς... και να... γράφεις..

Αιολος said...

Θα ήθελα πάντως να δω στο μπλογκ σας και λίγες σκέψεις γύρω από τον κόσμο σας της συγγραφής ή και κάποια κείμενα που έτσι κι αλλιώς θα μείνουν στο συρτάρι. (Αίολος ο απαιτητικός):)

Καλήσπέρα σας.

Eva Stamou said...

Αίολε, καλησπέρα. Η αλήθεια είναι ότι στο συρτάρι μου υπάρχουν αρκετά αδημοσίευτα κείμενα. Θα σκεφτώ αν κάποιο από αυτά μπορεί να ενδιαφέρει τους επισκέπτες του ιστολογίου και θα το αναρτήσω μετά το τέλος των διακοπών.

Επισκέπτομαι συχνά το ιστολόγιό σου. Γράφεις πολύ όμορφα!

Εύα